تأثیر آموزش دستور زبان فارسی با روش بدیعهپردازی بر توانایی نگارشی دانشآموزان دوره دوم متوسطه ناحیه سه تبریز
نویسندگان
1 استادیار گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
2 نویسنده مسئول ،استادیار، گروه روان شناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
3 استادیار گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران ، ایران.
doi
10.30479/jtpsol.2025.21660.1693چکیده
هدف:آموزش به شیوه بدیعهپردازی، راهی برای پرورش تخیل و کسب و تحلیل اطلاعات است. این پژوهش باهدف بررسی تأثیر آموزش دستور زبان فارسی با روش بدیعهپردازی بر توانایی نگارشی دانشآموزان دوره دوم متوسطه ناحیه3 تبریز در دو درس (خاطره نگاری و نثر ادبی) از کتاب نگارش 3، در سال تحصیلی 1401-1400 صورتگرفته است. روش:جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان دختر پایه دوازدهم ناحیه 3 آموزشوپرورش تبریز به تعداد 3000 نفر و نمونه آماری شامل دو کلاس 30 نفره از دانشآموزان پایه دوازدهم بود که با شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار اندازهگیری بهکاررفته در پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته( آزمون پیشرفت تحصیلی در درس نگارش 3 و دستور زبان فارسی) بود. مداخله آموزشی به شیوه بدیعهپردازی در چهار جلسه برای کتاب نگارش 3 و دو جلسه برای آموزش دستور زبان فارسی انجام گرفت. برای تجزیهوتحلیل دادهها و سنجش فرضیهها از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره با نرم افزار از نرمافزار آماری spss21 استفاده شد. یافته: نتایج پژوهش، نشان داد که آموزش دستور زبان فارسی با روش بدیعهپردازی بر افزایش توانایی نگارشی دانشآموزان دختر دوره دوم متوسطه ناحیه 3 تبریز تأثیر معنیداری دارد.نتیجه گیری:با توجه به تایید تاثیرآموزش دستور زبان با روش بدیعه پردازی بر افزایش توانایی نگارشی دانش آموزان توصیه میشود برای معلمان در مدارس نیز دورهها و کلاسهایی باهدف آشنایی با روش تدریس بدیعه پردازی و به تبع تاثیر آن بر یادگیری دانش آموزان برگزار شود.