تاثیر هوش هیجانی مدرسان زبان فارسی به غیرفارسی زبانان بر کیفیت تدریس

نویسندگان

1 نویسنده مسئول، استادیار گروه آموزش زبان فارسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.

2 دانش آموخته آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره) قزوین، ایران

doi
10.30479/jtpsol.2025.22304.1713
چکیده

چکیدهاین پژوهش با هدف بررسی تأثیر هوش هیجانی مدرسان زبان فارسی به غیرفارسی‌زبانان بر کیفیت تدریس آن‌ها انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل مدرسان زبان فارسی و زبان‌آموزانی است که در مرکز آموزش زبان فارسی به غیر فارسی‌زبانان دانشگاه بین‌الملل امام خمینی قزوین مشغول به تدریس و فارسی‌آموزی بودند. نمونه‌ی پژوهش شامل ۸ مدرس و ۱۲۴ زبان‌آموز بود که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌-های سنجش هوش هیجانی (طبق مدل مایر و سالوی، 1997) و کیفیت تدریس از دیدگاه زبان‌آموزان، بر اساس مدل دنیلسن (2013) مد نظر قرار گرفت. در تحلیل داده‌ها نرم‌افزار اس‌پی‌اس‌اس نسخه‌ی ۲۷ و از روش‌های آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار، فراوانی) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی اسپیرمن) استفاده گردید. اگرچه تحقیقات پیشین عمدتاً بر تأثیر مثبت هوش هیجانی در بهبود کیفیت تدریس تأکید داشته‌اند، اما یافته‌های این مطالعه برخلاف انتظار نشان داد که این رابطه لزوماً همواره مثبت نیست. سطح بالای هوش هیجانی در برخی شرایط می‌تواند تأثیر منفی بر کیفیت تدریس داشته باشد. برخی ابعاد هوش هیجانی، به‌ویژه همدلیِ بیش‌از اندازه و درگیری عاطفی شدید، می‌توانند منجر به کاهش بازدهی آموزشی شوند. به‌نظر می‌رسدکه رابطه بین هوش هیجانی و تدریس، پیچیده‌تر از آن چیزی است که در تحقیقات گذشته مطرح شده است. ازاین‌رو، ایجاد چارچوب‌هایی که مدرسان را قادر سازد تا ضمن همدلی با زبان آموزان، مرزهای حرفه‌ای خود را حفظ کرده و در مدیریت کلاس رویکردی متعادل داشته باشند، می‌تواند به بهبود کیفیت تدریس و افزایش اثربخشی آموزش منجر شود.