اثر دو نوع تمرین اسکات و پرس پا بر تغییرات مرکز فشار پا و نیروی عمودی عکس‌العمل زمین هنگام پایین آمدن از پله

نویسندگان

1 استاد گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

2 استادیار بیومکانیک ورزشی،گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده روانشانسی و علوم و تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

3 کارشناس ارشد بیومکانیک ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، ایران

doi
10.22080/jaep.2017.11152.1552
چکیده

سابقه و هدف: موقعیت مرکز فشار و مقدار نیروی عمودی عکس­العمل زمین (GRFz) در فعالیت­های مختلف روزمره ازجمله راه رفتن و تردد از پله­ها با آسیب­های اندام تحتانی و کمر مرتبط است. هدف این پژوهش بررسی اثر دو شیوه تمرینات مقاومتی مختلف بر متغیرهای بیومکانیکی نظیر تغییرات نیروی عمودی عکس‌العمل زمین و جابه­جایی داخلی-خارجی مرکز فشار پاها (COPx) طی پایین آمدن از پله بود. مواد و روش­ها: تعداد 20 نفر از دانشجویان پسر دانشگاه بوعلی سینای همدان در دو گروه اسکات و پرس پا به ترتیب با میانگین سنی 7/2±1/25 و 2/3±8/23 سال قرار گرفتند. تغییرات GRFz و COPx قبل و بعد از 12 جلسه تمرین توسط صفحه نیرو با فرکانس نمونه‌برداری 1000 هرتز ثبت شد. گروه اسکات، حرکت اسکات را همراه با حداکثر آداکشن ران و گروه پرس پا، حرکت پرس پا را همراه با حداکثر آدکشن ران طی 12 جلسه تمرین کردند. جهت مقایسه درون­گروهی و بین­گروهی داده­ها به ترتیب از دو آزمون t همبسته و t مستقل استفاده شد. سطح معناداری برابر 05/0 در نظر گرفته  شد.   یافته­ ها: در گروه پرس پا، مقدار جابجایی داخلی-جانبی COP بعد از تمرین به طور معناداری کاهش یافت (030/0=P)؛ همچنین میزان GRF در قله دوم منحنی نیرو بعد از تمرینات پرس پا به‌طور معنی­داری کاهش یافت (027/0=P). با وجود این، مقادیر GRF و COP بین دو گروه معنی‌دار نبود. نتیجه‌گیری: تمرینات پرس پا می­تواند سبب بهبود کاهش جابجایی COP و کاهش مقدار GRFz در نقطه اوج نیروی دوم، و در نتیجه کنترل وضعی پاسچر بهتر در هنگام پایین آمدن از پله شود.