فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: بررسی فعالیت عضلانی در بیماران اسکولیوز اهمیت کلینیکی دارد. هدف از این مطالعه مقایسه اثر نحوه الکترودگذاری بر اساس توصیه­های SENIAM با روش اولتراسوند بر میزان فعالیت ثبت شده در عضلات نگهدارنده ستون مهره­ای بود. روش­ شناسی: تعداد 10 دختر مبتلا به اسکولیوز نوجوانی ناشناخته با انحنای دوبل در این مطالعه شرکت کردند. در وظایف حرکتی سوپرمن، ابداکشن بازو و Quadruped  فعالیت الکترومیوگرافی عضلات نگهدارنده ستون مهره­ای در سطوح مهره های ششم و دهم سینه­ای، و سوم کمری با استفاده از دستگاه الکترومیوگرافی سطحی 16 کاناله مدل BTS FREE EMG 300 ساخت کشور ایتالیا اندازه گیری شدند. راستای الکترودها در روش اول بر اساس توصیه­های SENIAM و در روش دوم منطبق بر راستای فیبرهای عضلانی مشاهده شده در تصاویر التراسوند تعیین گردیدند. یافته­ ها: در روش اولتراسوند جهت الکترودها نسبت به روش SENIAM حدود22/8±°3/13 انحراف نشان داد، اما در هیچ یک از آزمون­های حرکتی تفاوت معناداری در فعالیت الکترومیوگرافی عضلات مختلف ستون مهره­ای هنگام اندازه­گیری با این دو روش مشاهده نشد. در هر دو روش عضلات در سمت دست حرکت کننده، فعالیت بالاتری از عضلات سمت مخالف نشان دادند (05/0>p).  نتیجه­ گیری: جهت قرارگیری الکترودها در روش اولتراسوند نسبت به روش SENIAM تغییر معناداری داشتند، اما این تغییر در مقادیر اوج RMS تفاوتی ایجاد نکرد. به نظر می­رسد برای اندازه­گیری اوج فعالیت الکترومایوگرافی همسان­سازی شده عضلات نگهدارنده ستون مهره­ای در بیماران اسکولیوز ضرورتی برای استفاده از التراسوند وجود ندارد. هرچند که در سایر متغیرهای الکترومیوگرافی از جمله فرکانس و یا زمان شروع فعالیت عضلانی نیاز به بررسی بیشتر وجود دارد.