بررسی روند ماموریت های اورژانس پیش بیمارستانی مشهد قبل و بعد از کووید-19
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه آمارزیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
2 استادیار، دانشکده علوم پزشکی تربت حیدریه، دانشکده علوم پزشکی تربت حیدریه، تربت حیدریه، ایران.
3 معاون فنی و عملیات مرکز اورژانس پیش بیمارستانی، مرکز اورژانس پیش بیمارستانی ، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران.
4 کارشناسی ارشد، کارشناس آمار مرکز اورژانس پیش بیمارستانی، مرکز اورژانس پیش بیمارستانی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
5 رئیس مرکز اورژانس پیش بیمارستانی، مرکز اورژانس پیش بیمارستانی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران.
6 رابط پژوهشی مرکز اورژانس پیش بیمارستانی، مرکز اورژانس پیش بیمارستانی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران.
doi
10.22038/mjms.2023.70169.4168چکیده
مقدمه: هدف اصلی از این مطالعه، مقایسه تعداد ماموریت های اورژانسی (موارد قلبی، تنفسی، مسمومیت ها، حوادث ترافیکی، انواع تروما و ....) تعداد تماس ها و زمان های عملیاتی اورژانس پیش بیمارستانی در شهر مشهد قبل و بعد از کرونا می باشد. همچنین سیاست های ما در اپیدمی ها و حوادث آینده بر اساس آن تعیین می شود تا در صورت بروز بحران های مشابه برنامه ریزی بهتری داشته باشیم.روش کار: این مطالعه از نوع توصیفی و گذشته نگر است. اطلاعات به دو دوره قبل از کرونا از اسفند 1396 تا بهمن 1398 و دوره بعد از کرونا اسفند 1398 تا بهمن 1400 تقسیم شد. برای مقایسه میانگین داده های طبقه بندی شده از آزمون کای دو و برای محاسبه نسبت شانس بیماری در ماموریت های اورژانس در دو گروه از رگرسیون لجستیک استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد پس از اپیدمی، 56.4 درصد مرد، 43.6 درصد زن و میانگین سنی 22.5 ± 45.20 درصد شد. تعداد ماموریت های مرتبط با مشکلات تنفسی حدود 40 درصد و تب و بیماریهای عفونی حدود 32 درصد پس از اپیدمی افزایش یافت. شانس ماموریت با بیماران با علائم و مشکلات تنفسی در دوران بعد از کوید 1.43 (OR=1.43 CI=1.41-1.45, p <0.000) برابر نسبت به دوران قبل از کوید شد.نتیجهگیری: در طول همه گیری کووید-19، تعداد ماموریت ها و تماس های اورژانس افزایش یافت. اورژانس پیش بیمارستانی با تغییر برنامه ها و رویکردهای خود با افزایش ظرفیت پاسخگویی و تعداد پرسنل و آموزش های مرتبط، ظرفیت عملیاتی خود را افزایش داد.
