ارتباط نمرات غربالگری حرکتی عملکردی و فاکتورهای منتخب آمادگی جسمانی در پسران تکواندوکار
نویسندگان
1 استادیار حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
10.22080/jaep.2017.12636.1653چکیده
مقدمه و هدف: تحقیقات اندکی ارتباط بین نمرات غربالگری حرکتی عملکردی و فاکتورهای آمادگی جسمانی را در تکواندو مورد بررسی قرار دادهاند. هدف از تحقیق حاضر بررسی ارتباط نمرات غربالگری حرکتی عمکلردی و فاکتورهای منتخب آمادگی جسمانی پسران تکواندوکار نوجوان بود. روش شناسی: تحقیق حاضر از نوع تحقیقات توصیفی همبستگی است. جامعه آماری تحقیق پسران نوجوان تکواندوکار شهر همدان بود . 60 ورزشکار (میانگین سنی 41/892/13 سال، جرم 24/8913/45 کیلوگرم، قد 35/3214/156 سانتیمتر) با روش نمونه گیری تصادفی بهعنوان آزمودنی انتخاب شدند. آزمودنیها بوسیله آزمونهای غربالگری حرکتی عملکردی و آزمونهای آمادگی جسمانی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نرمال بودن دادهها با استفاده از آزمون کلموگراف اسمیرنف بررسی شد. دادهها با استفاده از آزمونهای رگرسیون خطی چند متغیره و همبستگی اسپیرمن تجزیه و تحلیل شدند ( 05/0P≤). نتایج: مدل نهایی رگرسیون نشان داد آزمونهای نشستن و رسیدن (001/0 p=) و اسکات تک پا (027/0 p=) توانستند به طور معنیداری نمرات ترکیبی غربالگری حرکتی عملکردی را پیشبینی کنند (32/0 R Square=، 003/0 p=، 85/3 F=) . ارتباط معنیداری بین زمان دو سرعت 20 متر (069/0 p=)، پرتاب توپ مدیسین به عقب (447/0 p=)، پرش عمودی جفت پا (094/0 p=) و چابکی (502/0 p=) با نمرات ترکیبی ترکیبی غربالگری حرکتی عملکردی مشاهده نشد ( 05/0P≤). نتیجهگیری: بر اساس مدل رگرسیون، از بین فاکتورهای آمادگی جسمانی، انعطافپذیری و استقامت اندام تحتانی با نمرات ترکیبی آزمونهای غربالگری حرکتی عملکردی ارتباط معنیدار داشتند. علت احتمالی این ارتباط را میتوان به آزمونهای لانچ خطی، گام برداشتن از روی مانع و بالا آوردن فعال پاها بصورت مستقیم که به انعطاف پذیری نیاز دارند، نسبت داد. از اینرو جهت بهبود نمرات غربالگری حرکتی عملکردی تکواندوکاران توصیه میشود انعطاف پذیری و استقامت اندام تحتانی در برنامه تمرینی آنها گنجانده شود.