بررسی اجزاء ردپای آب گندم و جو در استان آذربایجان شرقی
نویسندگان
1 گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
5 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22059/ijswr.2021.311070.668756چکیده
استان آذربایجان شرقی بهعنوان یکی از استانهای مهم در تولید محصولات زراعی، با تولید 28/7 درصد گندم و 76/4 درصد جو کشور، نقش مهمی در تأمین این محصولات دارد. اما در سالهای اخیر به دلیل وجود خشکسالیهای متعدد، کاهش بارندگی و توزیع نامنظم آن، وضعیت وخیم روان آبها در حوضه دریاچه ارومیه، کاهش سطح آبهای زیرزمینی و افزایش شوری آنها در منطقه و غیره، همواره تولیدات کشاورزی بهویژه تولید این دو محصول با چالش کمبود آب مواجه شده که باعث شده است مدیریت مصرف آب بهویژه در بخش کشاورزی در استان از اهمیت ویژهای برخوردار بشود. بر همین اساس در مطالعهی حاضر با بهرهگیری از یکی از ابزارهای مدیریت آب به نام ردپای آب، به بررسی اجزای ردپای آب گندم و جو در 21 شهرستان طی سالهای 96-1386 پرداختهشده است. بر اساس نتایج بهدستآمده میانگین آب مجازی گندم و جو آبی در نیمه دوم دوره مورد مطالعه به ترتیب برابر با 2928 و 2888 مترمکعب بر تن و در گندم و جو دیم به ترتیب 2998 و 2829 مترمکعب بر تن بوده و به تبع آن متوسط بهرهوری آب در هر دو محصول آبی برابر 34/0 کیلوگرم بر متر مکعب میباشد که نشان میدهد کشت هر دو محصول فشار یکسانی بر منابع آبی استان دارد. در اکثر شهرستانهای استان نیز سهم ردپای آب آبی بیشتر از ردپای آب سبز بوده و بهطور کلی در استان سهم ردپای آب آبی، سبز، خاکستری و سفید برای گندم آبی به ترتیب، 5/33، 6/20، 6/12 و 3/33 درصد و در جو آبی به ترتیب، 34، 7/20، 5/15 و 8/29 درصد میباشد. علاوه بر این برای هر دو محصول گندم و جو دیم نیز سهم ردپای آب سبز و خاکستری به ترتیب 3/88 و 7/11 درصد بدست آمده است. همچنین بر اساس شاخص ردپای آب و صرفاً بر اساس دیدگاه مدیریت مصرف آب، شمال شرق استان به لحاظ کشت گندم و جو آبی و همچنین شهرستان بستانآباد فقط در کشت گندم آبی و در محصولات دیم، مرکز، غرب و جنوب استان به لحاظ حفظ منابع آبی میتوانند بهعنوان مراکز تولید این دو محصول مناسب باشند.