مینرال‎شیمی و پتروژنز اسکارن خاور نابر، جنوب باختر کاشان

نویسندگان

1 دانشیار، گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 کارشناسی ارشد، گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

3 کارشناسی ارشد، گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22071/gsj.2018.63836
چکیده

اسکارن نابر در حدود 35 کیلومتری جنوب باختر کاشان و در کمان ماگمایی ارومیه- دختر قرار دارد. اسکارن‎سازی در این منطقه در مجاورت سنگ‌آهک سازند قم به سن الیگومیوسن و توده نفوذی با سن احتمالی میوسن میانی- بالایی شکل گرفته است. کانی‌های سازنده اصلی این اسکارن‌ها شامل گارنت، کلینوپیروکسن، اپیدوت و کانی‌های فرعی شامل وزوویانیت، کلریت، ترمولیت- اکتینولیت، اسفن، کوارتز و کلسیت و کانه‌های همراه شامل پیروتیت، پیریت، به همراه مقادیر کمتر کالکوپیریت، اسفالریت و مگنتیت هستند. با توجه به حضور فراوان مجموعه کانی‌های منیزیم‌دار مانند دیوپسید و کانی‎های کلسیم‌دار مانند گارنت، وزوویانیت و اپیدوت وجود سنگ میزبان از نوع کلسیتی- دولومیتی می‌تواند بسیار محتمل باشد. برای تشکیل اسکارن و توسعه کانی‎زایی در این منطقه 3 مرحله پیشنهاد می‌شود: مرحله 1 که با تشکیل کانی‎های بی‎آب دما بالایی همچون گارنت (گروسولار) و دیوپسید مشخص شده است. مرحله 2 که با تشکیل کانی‎های آندرادیت و اسفن همراه است. در مرحله 3 جایگزینی کانی‎های بی‎آب توسط مجموعه‌های آب‎دار در دمای کمتر از 470 درجه سانتی‎گراد انجام می‎گیرد. در این مرحله کانی‎هایی همچون ترمولیت- اکتینولیت، اپیدوت، کلریت و وزوویانیت تشکیل می‌شود. کانه‌زایی مربوط به فاز تأخیری تشکیل اسکارن بوده و تحت تأثیر سیال‎های گرمابی رخ داده است.