بررسی فسیلشدگی واجی در فارسیآموزان آلمانیزبان: بررسی خطاها و راههای اجتناب از آنها.
نویسندگان
1 استاد گروه زبانشناسی همگانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 نویسنده مسئول، دانش آموخته آموزش زبان فارسی به غیرفارسیزبان، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.30479/jtpsol.2024.19879.1660چکیده
در پژوهش حاضر، با بررسی ویژگیهای دستگاه آوایی زبان آلمانی در مقایسه با زبان فارسی بر اساس نظریهی اندامهای گویایی فعال اسپنسر و مطالعهی 171 نمونه از برگههای امتحانی فارسیآموزان آلمانیزبان که با استفاده از روش مطالعهی اسناد و مدارک گردآوری شدهاند، خطاهای رایج واجی آلمانیزبانان طی فرآیند یادگیری فارسی با استفاده از روش تحلیل آماری توصیفی مورد بررسی قرار میگیرد. حین بررسی واجها و واجگونههای زبان آلمانی، به آواهای دشوار در زبان فارسی برای آلمانیزبانان برمیخوریم که تولید آنها برای این دسته از فارسیآموزان میتواند چالش برانگیز باشد. بنابراین یافتههای این پژوهش شامل خطاهای رایج واجی این دسته از فارسیآموزان به صورت طبقهبندیشده و بالتبع آن ارائه راهکارهایی برای اجتناب از این خطاها و جلوگیری از ایجاد فسیلشدگی واجی حین یادگیری زبان فارسی این گروه از فارسیآموزان میباشد. فسیلشدگی در آموزش زبان خارجی برای اولین بار توسط سلینکر در مقالهی «زبان بینابینی» مطرح شد. این عامل زمانی اتفاق میافتد که افراد در فرآیند یادگیری زبان خارجی، متاثر از زبان مادریشان، ویژگیهایی از حوزههای مختلف زبان مادری را اعم از صرف ، نحو، واجشناسی، معناشناسی و دیگر حوزهها، در آموختههای خود از زبان خارجی وارد کنند. راهکارها در این پژوهش براساس خطاهای موجود در دادهها ارائه میشوند و طبقهبندی آنها نیز براساس طبقهبندی خطاها تنظیم شدهاست.
