بررسی آزمایشگاهی تاثیر آبشکن، صفحات مستغرق و آبپایه بر عمق آبشستگی در اطراف گروه پایهها
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی عمران -آب و سازههای هیدرولیکی-دانشگاه مراغه
2 گروه عمران، فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران
4 استاد، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه
doi
10.22059/ijswr.2021.316458.668858چکیده
در این تحقیق اثر ارتفاع صفحات مستغرق با آرایش شبه مثلثی و آبشکنها با ارتفاع ثابت و آبپایه در دو ارتفاع متمایز بر روی آبشستگی گروه پایه پلها مورد بررسی قرار گرفته است. در این تحقیق تعداد 29 آزمایش با شرایط آزمایشگاهی یکسان در یک کانال مستطیلی به طولm 13، عرضm 2/1 و عمق m 8/0، با شیب طولی صفر مورد بررسی قرار گرفته است. حداکثر مقدار افزایش عمق آبشستگی ناشی از نصب آبشکنها 1/89 درصد و با نصب صفحات مستغرق، حداکثر کاهش عمق آبشستگی، با ارتفاع D44/0 ( Dقطر پایه) برابر با 3/79درصد نسبت به شاهد میباشد. نصب آبپایه با ارتفاع D نسبت به صفحات مستغرق با ارتفاع D44/0 عملکرد بهتری داشته است به طوری که در پایه اول در عدد فرود 25/0، مقدار کاهش عمق آبشستگی 88 درصد بدست آمد. بعد طولی آبشستگی با نصب آبشکن در عدد فرود 15/0 به میزان 7/72 درصد افزایش یافته است و نصب صفحات مستغرق و آبپایه بعد طولی را کاهش دادهاند بهطوریکه مقدار کاهش بعد طولی آبپایه با ارتفاع D در عدد فرود 25/0 برابر 2/54 میباشد.