بررسی آزمایشگاهی تاثیر آبشکن، صفحات مستغرق و آبپایه بر عمق آبشستگی در اطراف گروه پایه‌ها

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی عمران -آب و سازه‌های هیدرولیکی-دانشگاه مراغه

2 گروه عمران، فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران

3 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران

4 استاد، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه

doi
10.22059/ijswr.2021.316458.668858
چکیده

در این تحقیق اثر ارتفاع صفحات مستغرق با آرایش شبه مثلثی و آبشکن­ها با ارتفاع ثابت و آبپایه در دو ارتفاع متمایز بر روی آبشستگی گروه پایه پل­ها مورد بررسی قرار گرفته است. در این تحقیق تعداد 29 آزمایش با شرایط آزمایشگاهی یکسان در یک کانال مستطیلی به طولm  13، عرضm  2/1 و عمق m  8/0، با شیب طولی صفر مورد بررسی قرار گرفته است. حداکثر مقدار افزایش عمق آبشستگی ناشی از نصب آبشکنها 1/89 درصد و با نصب صفحات مستغرق، حداکثر کاهش عمق آبشستگی، با ارتفاع D44/0 ( Dقطر پایه) برابر با 3/79درصد نسبت به شاهد می­باشد. نصب آبپایه با ارتفاع D نسبت به صفحات مستغرق با ارتفاع D44/0 عملکرد بهتری داشته است به طوری که در پایه اول در عدد فرود 25/0، مقدار کاهش عمق آبشستگی 88 درصد بدست آمد. بعد طولی آبشستگی با نصب آبشکن در عدد فرود 15/0 به میزان 7/72 درصد افزایش یافته است و نصب صفحات مستغرق و آبپایه بعد طولی را کاهش داده­اند به­طوری­که مقدار کاهش بعد طولی آبپایه با ارتفاع D در عدد فرود 25/0 برابر 2/54 می­باشد.