جااندازی باز و تثبیت داخلی شکستگی‌های ترقوه با پیچ کانوله

نویسندگان
doi
10.22034/ijos.2020.121186
چکیده

۹۵پیش‌زمینه: شکستگی ترقوه‌، یکی از شایع‌ترین شکستگی‌های انسان است. اگرچه بیشتر شکستگی‌های ترقوه را می‌توان با روش‌های غیرجراحی درمان نمود، اما مواردی مانند جابه‌جایی زیاد شکستگی‌، شانه مواج، آسیب عصبی عروقی، عدم جوش‌خوردن و ... نیازمند عمل جراحی می‌باشند. اگرچه روش‌های متعددی برای تثبیت داخلی ترقوه وجود دارد، اما هنوز در مورد بهترین روش اختلاف‌نظر وجود دارد. در این مطالعه، نتایج تثبیت داخلی ترقوه با یک روش داخل مدولا بررسی شد.مواد و روش‌ها: در یک مطالعه آینده‌نگر توصیفی، از بیمارانی که به‌علت شکستگی ترقوه در فاصله زمانی فروردین ۸۵ تا اسفند ۱۳۸۶ به یک مرکز درمانی اصفهان مراجعه نمودند، ۲۰ بیمار (۱۳ مرد و ۷ زن) با میانگین سنی ۳۲ سال (۵۵-۲۰ سال) تحت عمل جراحی قرار گرفتند و شکستگی‌ها با شکاف کوچک و پیـچ کانوله، ثابت و نتایج جراحی از نظر زمان جوش‌خوردن، دامنه حرکت شانه، میـزان عوارض و رضـایت بیمار بررسی شد. میانگین زمــان پیگیری ۶  ماه (۱۰-۴ ماه)‌ بود.یافته‌ها: میانگین زمان جوش‌خوردن ۱۰  هفته بود. در ۹۵% موارد، جوش خوردن کامل و بدون عارضه بود و در ۵% موارد، به دلیل ترومای مجدد، پیچ کانوله در ماه سوم خم شد که با پیچ قطورتر جایگزین گردید. عارضه خاصی بعد از عمل مشاهده نشد. تمام بیماران از نتیجه عمل رضایت داشتند.نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که تثبیت داخلی ترقوه با پیچ کانوله، یک روش موثر و کم عارضه می‌باشد. مطالعات تکمیلی در این زمینه توصیه می‌شود.