تعیین شدت حداکثر لاکتات حالت پایدار برای موش‌های صحرایی ویستار در چرخ گردان اجباری

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی،دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی،دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی،دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.22080/jaep.2017.1597
چکیده

سابقه و هدف: چرخ گردان اجباری یکی از کارسنج­ های رایج در مطالعات حیوانی است. با توجه به اهمیت شدت فعالیت در تمرینات ورزشی، هدف پژوهش حاضر تعیین شدت حداکثر لاکتات حالت پایدار (MLSS) در موش­های صحرایی ویستار در چرخ گردان اجباری به منظور کمک به تجویز مناسب فعالیت ورزشی است. مواد و روش­ها: 21 سر موش صحرایی ویستار نر (20±200 گرم) پس از آشنا سازی با چرخ گردان اجباری به صورت تصادفی به 4 گروه آزمون توان فزاینده (تعداد=6)، آزمون توان ثابت با سرعت 5/14 متر­بر­دقیقه (تعداد=5)، آزمون توان ثابت با سرعت 16 متر­بر­دقیقه (تعداد=5) و آزمون توان ثابت با سرعت 17 متر­بر­دقیقه (تعداد=5) تقسیم شدند. بالاترین شدت تلاش حیوان که غلظت لاکتات خون طی دقایق 10 الی 25 آزمون توان ثابت بیش از 1 میلی­ مول در لیتر افزایش نداشت به عنوان شدت حداکثر لاکتات حالت پایدار در نظر گرفته شد. یافته­ ها: غلظت لاکتات خون آزمون­های توان ثابت در سرعت­های 14.5 متر­ بر­ دقیقه و 16 متر­ بر ­دقیقه بین دقایق 10 الی 25 به حالت پایداری رسید. در حالی که افزایش ناگهانی غلظت لاکتات خون در سرعت 17.5 متر ­بر­ دقیقه مشاهده شد. بنابراین حداکثر لاکتات حالت پایدار، سرعت 16متر بر دقیقه با میانگین غلظت لاکتات 0.91± 3.85مول ­بر ­لیتر در موش صحرایی ویستار در چرخ گردان اجباری تعیین گردید. نتیجه­ گیری: یافته­ های پژوهش حاضر نشان داد موش­های صحرایی ویستار در سرعت 16 متر ­بر­ دقیقه در چرخ گردان اجباری به MLSS می­رسند. یافته­های این پژوهش کمک بسزایی در طراحی پروتکل­های تمرین ورزشی موش­های صحرایی ویستار در چرخ گردان اجباری در پژوهش­های بعدی می­باشد.