تعیین شدت حداکثر لاکتات حالت پایدار برای موشهای صحرایی ویستار در چرخ گردان اجباری
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی،دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی،دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی،دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22080/jaep.2017.1597چکیده
سابقه و هدف: چرخ گردان اجباری یکی از کارسنج های رایج در مطالعات حیوانی است. با توجه به اهمیت شدت فعالیت در تمرینات ورزشی، هدف پژوهش حاضر تعیین شدت حداکثر لاکتات حالت پایدار (MLSS) در موشهای صحرایی ویستار در چرخ گردان اجباری به منظور کمک به تجویز مناسب فعالیت ورزشی است. مواد و روشها: 21 سر موش صحرایی ویستار نر (20±200 گرم) پس از آشنا سازی با چرخ گردان اجباری به صورت تصادفی به 4 گروه آزمون توان فزاینده (تعداد=6)، آزمون توان ثابت با سرعت 5/14 متربردقیقه (تعداد=5)، آزمون توان ثابت با سرعت 16 متربردقیقه (تعداد=5) و آزمون توان ثابت با سرعت 17 متربردقیقه (تعداد=5) تقسیم شدند. بالاترین شدت تلاش حیوان که غلظت لاکتات خون طی دقایق 10 الی 25 آزمون توان ثابت بیش از 1 میلی مول در لیتر افزایش نداشت به عنوان شدت حداکثر لاکتات حالت پایدار در نظر گرفته شد. یافته ها: غلظت لاکتات خون آزمونهای توان ثابت در سرعتهای 14.5 متر بر دقیقه و 16 متر بر دقیقه بین دقایق 10 الی 25 به حالت پایداری رسید. در حالی که افزایش ناگهانی غلظت لاکتات خون در سرعت 17.5 متر بر دقیقه مشاهده شد. بنابراین حداکثر لاکتات حالت پایدار، سرعت 16متر بر دقیقه با میانگین غلظت لاکتات 0.91± 3.85مول بر لیتر در موش صحرایی ویستار در چرخ گردان اجباری تعیین گردید. نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاضر نشان داد موشهای صحرایی ویستار در سرعت 16 متر بر دقیقه در چرخ گردان اجباری به MLSS میرسند. یافتههای این پژوهش کمک بسزایی در طراحی پروتکلهای تمرین ورزشی موشهای صحرایی ویستار در چرخ گردان اجباری در پژوهشهای بعدی میباشد.