تاثیر یک دوره تمرینات پلایومتریک و تناوبی سرعتی بر برخی عوامل آمادگی جسمانی و عملکرد فوتبالیستهای نوجوان
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
2 گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
3 گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
doi
10.22080/jaep.2017.1621چکیده
زمینه و هدف: روشهای تمرینی مختلف میتواند تاثیرات متفاوتی بر عملکرد جسمانی ورزشکاران داشته باشد. هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر یک دوره تمرینات پلایومتریک و تناوبی سرعتی بر برخی عوامل آمادگی جسمانی و عملکرد فوتبالیستهای نوجوان بود. مواد و روشها: 31 فوتبالیست نوجوان انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه تمرینات پلایومتریک، تناوبی سرعتی و کنترل تقسیم شدند. گروههای آزمایش در یک دوره تمرین 6 هفتهای شرکت کردند. دادهها با استفاده از آزمون شاپیرو – ویلک، تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی LSD در سطح معنیداری P≤0.05 تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد که تمرینات پلایومتریک و تناوبی سرعتی باعث بهبود معنیدار سرعت عمومی (30 و 40 متر)، توان بی هوازی (بیاسید لاکتیک، با اسیدلاکتیک)، قدرت پا، توان پا و عملکرد سرعتی فوتبالیستهای نوجوان شد. همچنین تمرینات پلایومتریک باعث بهبود معنیدار سرعت عمومی 15 متر و تمرینات تناوبی سرعتی باعث افزایش معنیدار Vo2max شد. عملکرد هوازی فوتبالیستها با هر سه نوع تمرینات پلایومتریک، تناوبی سرعتی و معمول فوتبال افزایش معنیداری یافت. نتیجه گیری:میتوان گفت هر دو نوع تمرینات پلایومتریک و تناوبی سرعتی عوامل آمادگی جسمانی و عملکرد فوتبالیستهای نوجوان را افزایش میدهد.هر چند با توجه به نتایج این مطالعه، تمرینات تناوبی سرعتی بهبود بیشتر این شاخصها را باعث میشود.