تأثیرنظام نوشتاری و خط فارسی بر آموزش زبان فارسی به زبانآموزان عرب (علل خطاهای املایی و رسمالخطی فارسیآموزان عربزبان)
نویسندگان
1 نویسندۀ مسئول، استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران.
2 دانش آموختة پسادکتری و مدرس مدعو دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران.
doi
10.30479/jtpsol.2023.17995.1616چکیده
بررسی و تحلیل خطاهای نوشتاری فارسیآموزان، میتواند به شناخت مشکلات و کاستیهای خط فارسی کمک کند. با بهرهگیری از این ابزار، میتوان به مشکلات زبانآموزان عرب در فراگیری واژهها، آواها، تلفظ و تأثیر آنها در املا و رسمالخط و در نهایت نقش زبانآموزنده در فرایند آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان و پیشبرد مهارتهای زبانی آنان پی برد. با طبقهبندی و تحلیل خطاها و نیز ارائه راهکارهای مفید، میتوان کیفیت یادگیری زبانآموزان را بهبود بخشید. هدف ما در این پژوهش، بررسی و تحلیل علل و چگونگی ایجاد این نوع از خطاها در ذهن زبانآموز، تلفّظ، رسمالخط و نوشتار اوست. از سوی دیگر، علل تعداد قابل توجهی از تغییرات و تفاوتهای نوشتاری و املایی ناشی از خط فارسی در حین یادگیری برای عربزبانان را میتوان از خطاهای درونزبانی (زبان مادری) و یا برونزبانی (زبان دوم) برشمرد. از نتایج حاصل از این پژوهش، شناسایی و دستهبندی دلایل خطاهای ناشی از خط و نوشتار فارسی و نیز ارائۀ راهکارهای آموزشی است که میتواند یکی از مهمترین و ضروریترین تکینکهای آموزش نوشتار به فارسیآموزان عربزبان باشد؛ بهویژه این که علاوه بر املای واژه، نقش خط هم در آموزش مهارت خوانداری و نگارش، بسیار پررنگ و برجسته است. همچنین دستهبندی تفاوتهای خطی وامواژگان و خطاهای ناشی از آنها که اغلب از خطاهای درونزبانی محسوب میشوند، در تسریع یادگیری زبانآموز مؤثر است.