فراوانی آلو آنتی بادی های ضد آنتی ژن های گروه خونی در بیماران بتا-تالاسمی نیازمند تزریق خون در شهر جهرم

نویسندگان

1 استادیار گروه گوش، حلق و بینی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران.

2 دانشیار گروه بیهوشی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.

3 استادیار گروه جراحی پلاستیک، مرکز تحقیقات بیماریهای غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران

4 دانشیار گروه بیهوشی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران

5 مرکزتحقیقات مولفه های اجتماعی نظام سلامت، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران

doi
10.22034/pjms.2023.707970
چکیده

مقدمه: عدم تطابق ‌آنتی‌ژن‌های خونی اهداکننده و گیرنده خون، احتمال بروز آلوایمونیزاسیون را افزایش می‌دهد. هدف از این مطالعه، تعیین فراوانی آلوآنتی بادی های ناخواسته ضد آنتی ژن های گروه خونی در بیماران بتا تالاسمی تحت تزریق مداوم خون در شهر جهرم بود.روش کار: در این مطالعه توصیفی، 79 بیمار بتا تالاسمی به صورت سرشماری وارد مطالعه شدند. آلوآنتی بادی ها با استفاده از روش های غربالگری و تعیین هویت (آزمایش پانل) آنتی بادی مورد ارزیابی قرار گرفتند. تحلیل آماری با کمک نرم افزار SPSS نسخه 23 با استفاده از آمار توصیفی و آزمون دقیق فیشر انجام شد. یافته ها: در این مطالعه، 10 نفر از بیماران (12.65درصد) آلوآنتی بادی علیه گلبول های قرمز داشتند. شایعترین آلو آنتی بادی های تعیین شده در بیماران‌ عبارت بودند از Anti-K (50 درصد)، Anti-E (20 درصد) و Anti-C (20 درصد). میزان تولید آلوآنتی‌بادی در دریافت کنندگان فراورده کم لکوسیت در مقایسه با فرآورده های حاوی لکوسیت کمتر بود (P<0.001). بیماران با گروه خونی O+ بیشترین آلوآنتی بادی را تولید کرده بودند که از نظر آماری معنادار نبود (P=0.61). ارتباط آماری معناداری بین میزان شیوع آلوآنتی بادی با متغیرهای جنسیت و سن مشاهده نشد (P>0.05).نتیجه‌گیری: شایع ترین آلوآنتی بادی های تعیین شده علیه سیستم‌های گروه خونی Kell و Rh (E و C) بودند که این یافته می تواند در تصمیم گیری برای ذخیره سازی فرآورده های خونی با گروه خونی نادر مفید باشد.