استفاده از اصل حداکثر آنتروپی در تعیین تعداد بهینه ایستگاههای پایش کیفیت آب سطحی
نویسندگان
1 دانشیار گروه مهندسی مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
3 دانشیار گروه مهندسی مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
4 دانشیار گروه مهندسی مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
doi
10.22059/ijswr.2021.315996.668848چکیده
بهینهسازی شبکه پایش، یک فرایند تصمیمگیری است که از طریق آن، بهترین ترکیب در بین ایستگاههای موجود انتخاب میشود. با توجه به ملاحظات اقتصادی و کاهش هزینههای پایش، رویکردهای بهینهسازی در این پژوهش کاهش ایستگاههای پایش کیفیت آب سطح در حوضه آبخیز دز در محدوده استان لرستان است. در این راستا، با استفاده از الگوریتمی بر اساس اصل حداکثر آنتروپی و بر مبنای شاخص آلودگی پارامترهایSO4, Cl, HCO3, K, ,Na, Ca, Mg, ,TH, SAR, EC, TDS, وpH نسبت به بهینهسازی شبکه پایش موجود با 18 ایستگاه در دوره آماری 1387 تا 1396 اقدام شد. ابتدا میانگین رتبه هر ایستگاه در 10 سال آماری مذکور بدست آمد. سپس برای آنتروپی شبکه بر حسب تعداد ایستگاه و زمان مدلهایی پیشنهاد شد. پس از برازش بهترین مدل، نتایج نشان داد که بر اساس پارامترهای SO4, ,Cl, HCO3 ، K، Na، Ca، Mg، pH،TH،TDS ، SARو EC به ترتیب تعداد 9، 9، 7، 11، 11، 11، 10، 7، 10، 10، 10 و 11 ایستگاه به عنوان ایستگاههای پایش کیفیت آب سطحی منطقه مورد مطالعه کفایت میکند. به منظور تایید شبکه پیشنهاد شده، با مقایسه آنتروپی شبکه مذکور با آنتروپی شبکههای تصادفی با تعداد ایستگاههای فوق بر اساس 12 پارامتر ذکر شده در هر سال آماری کارایی شبکه منتخب تایید شد. همچنین از میان 12 شاخص کیفی ارزیابی شده کلرید (Cl) بیشترین مقدار آنتروپی وزن را به خود اختصاص داد. بنابراین کلرید دارای حداکثر آنتروپی و به عنوان شاخص برتر انتخاب شد.