اثر تمرینات تناوبی شدید بر سطوح رزیستین بافت چربی زیرپوستی و احشایی موش های صحرایی
نویسندگان
1 استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه ولی عصر (عج) رفسنجان، کرمان، ایران
2 کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی،کرمان، ایران
3 استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، ایران
doi
10.22080/jaep.2017.1468چکیده
سابقه و هدف: رزیستین یکی از فاکتورهای مهم ترشح شده از بافت چربی است. هدف از تحقیق حاضر بررسی اثرات 5 هفته تمرینات تناوبی شدید (HIIT) بر سطوح رزیستین در بافتهای چربی زیرپوستی و احشایی موشهای صحرایی بود. مواد و روشها: 20 سر موش صحرایی (میانگین سنی 8 هفته و میانگین وزن 10±190 گرم) به طور تصادفی به دو گروه تمرین HIIT و گروه کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل دوهای سرعتی با شدت بالا بود که پنج جلسه در هفته و به مدت پنج هفته انجام گرفت. آزمودنیها در هفته اول با سرعت m/min37 در 6 وهله دو دقیقهای فعالیت کردند. سپس حجم و شدت تمرین به تدریج افزایش یافت تا در هفته پنجم تعداد وهلهها به 12 و سرعت به m/min 52 رسید. 72 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین حیوانات بیهوش و بافتهای مورد نظر استخراج شدند. برای تجزیه و تحلیل دادهها نیز از آزمون تی-مستقل استفاده شد، همچنین سطح معنیداری 0.05 P≤ در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که 5 هفته تمرین HIIT باعث کاهش معنیداری در سطوح رزیستین چربی احشایی و زیرپوستی و نیز انسولین پلاسمایی شد (به ترتیب، 0.001 P≤، 0.001 P≤، 0.001 P≤). با این حال، تغییر معنیداری در گلوکز پلاسمایی مشاهده نشد (P=0.752). نتیجه گیری: نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که 5 هفته تمرینات HIIT میتواند باعث کاهش سطوح رزیستین در بافت چربی احشایی و زیر پوستی شود. بنابراین، این تمرینات به دلیل حجم کم و کاهش سطوح رزیستین میتواند در کاهش خطرات مرتبط با افزایش آن سودمند باشد.