فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: سازوکار زیربنایی بیماری کبد چرب غیرالکلی و پیشرفت آن به استئوهپاتیت غیرالکلی به ­خوبی شناخته نشده است. هدف از اجرای این پژوهش، تعیین اثر تمرین مقاومتی بر مقدار آنزیم­های آنتی ­اکسیدانی در بافت کبدی موش­ های صحرایی نر نژاد ویستار مبتلا به کبد چرب غیرالکلی بود.روش کار: در این مطالعه تجربی، 21 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار به ­طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند: گروه کنترل، گروه رژیم پرچرب و گروه رژیم پرچرب+ تمرین مقاومتی. حیوانات گروه­ های رژیم پرچرب به مدت 23 هفته رژیم پرچرب شامل ترکیبی از فروکتوز، کربن تتراکلرید و روغن زیتون دریافت کردند. گروه تمرینی ضمن دریافت رژیم پرچرب، هشت هفته پایانی پروتکل تمرین مقاومتی فزاینده شامل حمل وزنه معادل 30 تا 100 درصد وزن بدن را سه جلسه در هفته اجرا کرد. در پایان مداخله، مقدار آنزیم ­های سوپراکسید دیسموتاز (SOD) و گلوتاتیون پراکسیداز (GPX) در بافت کبد به روش رنگ ­سنجی آنزیمی اندازه ­گیری شد. هم­ چنین، آسیب ­شناسی کبد برای تأیید نتایج بیوشیمیایی انجام شد. آزمون­ های تحلیل واریانس یک­ طرفه و تعقیبی توکی برای تجزیه و تحلیل داده ­های جمع ­آوری شده استفاده شد.یافته ­ها: مقدار آنزیم SOD کبدی گروه رژیم پرچرب + تمرین مقاومتی در مقایسه با گروه رژیم پرچرب به­ طور معناداری افزایش داشت (0.035 = p)، اما مقدار آنزیم GPX کبدی در هر سه گروه تغییر معناداری نداشت (0.085 = p). بررسی آسیب­ شناسی کبد نیز تغییرات ناشی از رژیم پرچرب و آثار محافظتی تمرین مقاومتی را تأیید کرد.نتیجه ­گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر می­ توان گفت اجرای تمرین مقاومتی می‌تواند اختلال آنزیم­های آنتی­ اکسیدانی و استئاتوز بافت کبدی ناشی از دریافت رژیم غذایی پرچرب در موش­ های صحرایی نژاد ویستار مبتلا به کبد چرب غیر الکلی را به ­طور معناداری بهبود بخشد.