زیباییشناسی مبتنی بر عناصر بیانی در قرآن کریم
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات عربی، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران (نویسندة مسئول)
2 استادیار زبان و ادبیات عربی، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران (نویسندة مسئول)
3 استادیار زبان و ادبیات عربی، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران
4 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران
doi
10.22075/jlrs.2022.7093چکیده
زیباییشناسی از مباحث بنیادین و اساسی است که پیدایش آن به زمان افلاطون و پیش از او بازمیگردد و تا امروز نیز با آرای متفکران و صاحبنظران معاصر غربی و اسلامی، به حیات خود ادامه داده است. وجه تمایز قرآن کریم بهعنوان متنی فراگیر و درهمتنیده، شیوة بلاغی اعجازآمیز آن است. این وجه تمایز را در هر سوره از قرآن و نیز هر آیة آن که هریک سبک بلاغی اعجاببرانگیز خود را دارد، آشکارا مشاهده میکنیم. هدف این مقاله بررسی عناصر بیانی از حیث زیباییشناسی در قرآن کریم است؛ زیرا عناصر بیانی، این امکان را به ما میدهد که تجربه کنیم و تجربیاتمان را مستند سازیم. روش انجام این پژوهش، توصیفی-تحلیلی است. نتایج بهدستآمده نشان میدهد عناصر بیانی در تمامی سورههای قرآن کریم از هم جداییناپذیرند و همة سورهها در یک پیکر قرار گرفتهاند و برای تبیین اندیشه و پیامهای سورههای قرآن، باید ویژگیهای هنری- ادبی را در کنار ویژگیهای موضوعی- فکری مدّنظر داشت.