ارزیابی روشهای برآورد ضریب تشت برای محاسبه مقدار تبخیر و تعرق) مطالعه موردی استان کردستان)
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بو علی سینا،همدان، ایران
2 گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
10.22059/ijswr.2021.311175.668761چکیده
نیاز آبی گیاهان یا تبخیر و تعرق (ET) یکی از مؤلفههای اصلی بیلان آب و عامل کلیدی در برنامهریزی آبیاری برای بهبود راندمان آب مصرفی اراضی فاریاب است. روشهای متفاوتی برای تعیین تبخیر و تعرق بهصورت مستقیم یا لایسیمتری و غیرمستقیم یا محاسباتی پیشنهاد شده است. تشت تبخیر یکی از روشهای غیرمستقیم، ساده و مناسب برای برآورد تبخیر و تعرق گیاه مرجع و گیاه اصلی است که نشاندهنده اثرات توأم پارامترهای جوی چون دمای هوا، رطوبت هوا، تابش و باد است. در این پژوهش با استفاده از دادههای هواشناسی20ساله (97-1378) کل ایستگاههای سینوپتیک استان کردستان، مقدار ضریب تشت با استفاده از روشهای: (1989) ,Cuenca (1998)Raghuwanshi & wallender , Modified Snyder ,(2008),Mohamed et al (1991), Allen and Pruitt (1992) ,Snyder(1998),Orang(1995)Pereira ,(1990) Christiansenو (1997) FAO-24 برآورد گردید. به منظور ارزیابی دقت تخمین تبخیر و تعرق حاصل از روش تشت تبخیر، از روش فائو پنمن مانتیث 56 استفاده شد. برای ارزیابی دقت مدلها و انتخاب بهترین مدل از 4 شاخص خطاسنجی؛ (RMSE)، (MAE)، (MBE) و آزمون t استفاده شد. نتایج نهایی نشان داد که در مقیاس روزانه، ماهانه و فصلی روشهای(1997) FAO-24 و (1990) Christiansen بهترین عملکرد و روشهای (1998)Raghuwanshi & wallender و(1991) Allen and Pruitt بدترین عملکرد را داشتند.