فرسودگی شغلی و ارتباط آن با میزان نوازه‌گیری مدرسان آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‌زبانان

نویسندگان

1 عضو هستة پژوهش‏های بنیادی برای توسعۀ آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان، دانشگاه علّامه طباطبائی(ره)، تهران، ایران.

2 نویسندۀ مسئول، دانشجوی دکتری آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان، دانشگاه علّامه طباطبائی(ره)، تهران، ایران.

doi
10.30479/jtpsol.2023.18680.1637
چکیده

یکی از مباحث مهمی که در سال‌های اخیر در حوزۀ روان­شناسی مطرح شده، مبحث نوازه است که در امر آموزش بسیار کاربردی است؛ چرا که تأثیر احساسات بر کیفیت فعالیّت‌‌‌‌‌های آموزشی، امری اجتناب‌ناپذیر است؛ تا جایی‌که بسیاری از مطالعات حاکی از این است که مدرسان با دادن نوازۀ مناسب به زبان‌آموزان، می‌توانند نقش مهمی در یادگیری آن­ها ایفا کنند، امّا آیا زبان‌آموزان نیز می‌توانند با ارائۀ نوازۀ مناسب، نقشی در احساسات مدرسان داشته باشند و فرسودگی شغلی آن­ها را به تعویق بیاندازند؟ در این‌پژوهش سعی می­کنیم؛ میزان تأثیر نوازه‌دهی زبان‌آموزان به مدرسان آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‌زبانان را بررسی نماییم. به این منظور، 16 نفر از مدرسان آموزش زبان فارسی به غیر فارسی‌زبانان، به دو پرسش­نامۀ پیش‌ساخته (Badri Gargari, 2012 ; Yazdanpour, 2014)به­صورت برخط پاسخ دادند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد؛ همان­طور که نوازه‌دهی از جانب معلم بر پیشرفت زبان‌آموزان اثرگذار است، نوازه‌گیری معلم از زبان‌آموزان نیز می‌تواند بر کیفیت تدریس وی و همچنین کاهش فرسودگی شغلی او بسیار مؤثر باشد. همچنین نتایج نشان می‌دهد؛ از بین انواع نوازه، ارائۀ نوازۀ مثبت تا حد زیادی رابطۀ معکوس با فرسودگی شغلی مدرسان داشته و همچنین با کیفیت تدریس آن­ها رابطۀ مستقیم دارد؛ در صورتی که نوازۀ ارائه شده توسط زبان‌آموزان منفی بوده و یا این که نوازه‌ای ارائه نشود، منجر به فرسودگی شغلی و عدم کیفیت در تدریس مدرسان زبان فارسی می‌شود. به­عبارت دیگر؛ نوازۀ منفی و یا نبود ارائۀ نوازه، رابطۀ مستقیم با میزان فرسودگی شغلی مدرسان آزفا دارد.