تأثیر مکملگیری عصارۀ سیر و فعالیت استقامتی بر فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی بزاقی و فشار خون دختران تمرین کرده
نویسندگان
1 استادیار فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه گیلان
2 استادیار بیوشیمی، دانشکده علوم پایه دانشگاه گیلان، گروه زیستشناسی
3 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه گیلان
4 استاد فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه گیلان
doi
10.22080/jaep.2016.1312چکیده
سابقه و هدف: پژوهش حاضر بهمنظور تعیین اثر مکملگیری کوتاه مدت کپسول سیر بر تغییرات آنزیمهای بزاقی سوپراکساید دیسموتاز و پراکسیداز، فشار خون و ضربان قلب حین و پس از یک جلسه فعالیت ورزشی روی چرخ کارسنج در دختران ورزشکار انجام شد. مواد و روشها: تعداد 10 دختر ورزشکار سالم (سن: 22/12 سال، چربی بدن: 23/64 درصد و اکسیژن مصرفی بیشینه: 39/27 میلی لیتر/کیلوگرم/دقیقه) به طور داوطلبانه و به روش کانتربالانس در دو گروه مکمل سیر (روزانه 1200 میلیگرم) و پلاسبو (روزانه 1200 میلیگرم نشاسته) تقسیم شدند. آزمودنیها پس از 3 روز مکملگیری، یک جلسه فعالیت استقامتی به مدت 30 دقیقه را روی چرخ کارسنج اجرا کردند. یافتهها: ضربان قلب در دقایق 5 و 10 حین فعالیت در هر دو مرحلۀ مکملگیری نسبت به گروه پلاسبو کمتر بود. همچنین در دقیقه 10 استراحت، در گروه پلاسبو نسبت به سایر شرایط پایینتر بود. فشار خون سیستولی در پایان فعالیت در گروه مکمل پایینتر بود. آنزیم پراکسیداز بزاقی در هر دو شرایط مکملگیری سیر و پلاسبو بعد از فعالیت نسبت به پیش از آن بالاتر و در دقیقه 30 استراحت در گروه مکمل بالاتر بود. فعالیت آنزیم سوپر اکساید دیسموتاز بلافاصله و 30 دقیقه پس از فعالیت نسبت به قبل فعالیت و قبل مکملگیری نشان داد. مقادیر این آنزیم بلافاصله، 30 و 60 دقیقه پس از فعالیت نسبت به گروه پلاسبو بیشتر بود (0/05>p). نتیجهگیری: احتمالاً مکملگیری کپسول سیر میتواند در کاهش ضربان قلب و فشار خون حین و پس از فعالیت ورزشی و افزایش آنزیمهای آنتیاکسیدانی موثر باشد.