فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به منظور بررسی تاثیر کودهای مختلف آلی بر عملکرد و برخی ویژگی‌های فیزیولوژیک سیب­زمینی در شرایط تنش خشکی، آزمایشی به صورت کرت­های یک بار خرد شده درقالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1397 در منطقه براآن اصفهان اجرا شد. تیمارهای اعمال شده، شامل تنش خشکی بر اساس کسری از ظرفیت زراعی و یا تخلیه مجاز رطوبتی (45 درصد کاهش رطوبتی به عنوان شاهد، 55، 65 و 75 درصد کاهش رطوبتی درکرت­های اصلی) و تیمار کودهای آلی شامل ورمی‌کمپوست (7 تن در هکتار)، کمپوست زباله شهری (15 تن در هکتار)، کود دامی (50 تن در هکتار) و شاهد (بدون مصرف کود) در کرت­های فرعی، قرار گرفتند. نتایج نشان داد تنش خشکی باعث کاهش عملکرد و اجزای آن و کاهش میزان کلروفیل برگ شد (01/0≥p). مقایسه میانگین­ها نشان داد که عملکرد سیب­زمینی در تیمار ورمی‌کمپوست و بدون تنش خشکی، به 33 تن در هکتار رسید. برهمکنش تیمار ورمی‌کمپوست و آبیاری پس از 65 درصد تخلیه ظرفیت زراعی (کاهش 20 درصد از آب مصرفی)، منجر به تولید کل سیب­زمینی (23 تن در هکتار) شد. در این شرایط تنش، تیمار کمپوست نیز موجب تولید سیب‌زمینی به میزان 21 تن در هکتار گردید. در برهمکنش ورمی‌کمپوست و آبیاری پس از 75 درصد تخلیه مجاز رطوبتی خاک (کاهش 30 درصد از آب مصرفی)، کلروفیل برگ به 12 میلی­گرم در گرم رسید که وضعیتی هم سطح با عدم کاربرد ورمی‌کمپوست در تیمار بدون تنش خشکی ایجاد شد. همچنین بیشترین میزان پرولین در برهمکنش تیمار تنش خشکی 65 درصد تخلیه مجاز رطوبتی  و تیمارهای کمپوست و ورمی کمپوست بترتیب با 2/21 و 24 میلی­گرم در گرم اندازه گیری شد. در مجموع، با کاربرد کودهای آلی می‌توان به کاهش اثرات منفی تنش خشکی، کمک کرد.