شیوع توکسوکاریازیس و ریسک فاکتورهای موثر در بیماران همودیالیزی و دیابتی در زاهدان

نویسندگان

1 استادیار گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

2 استادیار گروه علوم آزمایشگاهی ،واحد زاهدان،دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران

3 گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده علوم پزشکی سیرجان، سیرجان، ایران

4 دانشکده علوم پزشکی سیرجان-سیرجان-ایران

doi
10.22038/mjms.2023.69214.4108
چکیده

مقدمه: توکسوکاریازیس انسانی یک بیماری انگلی است که توسط لارو توکسوکارا کنیس یا کتی ایجاد میشود و از نظر بالینی میتواند عوارض متعدد بالینی در کبد، ریه، چشم، مغز وکلیه ایجاد کند این انگل علیرغم تاثیر قابل توجه برای گروه های پرخطر(افراد با کاهش سیستم ایمنی) معمولا نادیده گرفته میشود مطالعه حاضر با هدف بررسی شیوع سرمی و عوامل خطر توکسوکاریازیس در بیماران دیابت و افراد تحت همودیالیز در زاهدان انجام شد.روش کار: این مطالعه در استان سیستان و بلوچستان، شهر زاهدان و 400 بیمار دیابتی و همودیالیزی انجام شد. یک نمونه لخته جهت انجام تست الایزا و یک پرسشنامه حاوی اطلاعات دموگرافیک اخذ گردید، تمام نمونه های سرم برای حضور آنتی بادی های IgG علیه گونه های توکسوکارا با روش سرولوژی الیزا مورد آزمایش قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده های با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 و آمار توصیفی و آزمون chi-square انجام شد نتایج: شیوع سرمی توکسوکاریازیس در بیماران دیابتی و همودیالیزی به ترتیب 8/2% و 5/3% گزارش شد در بین متغییرهای مطالعه در گروه بیماران دیابتی تماس با سگ و گربه ( 06/48 – 80/295% CI: 60/11 OR) و درگروه بیماران همودیالیزی تماس با سگ و گربه (02/1 – 70/0 95% CI: 85/0 OR) و گروه خونی ارتباط معنی داری با شیوع سرمی توکسوکاریازیس بدست امد .P value≤0.05نتیجه گیری: با توجه به مطالعات اندک در دنیا ،مطالعات اپیدمیولوژیک بیشتری برای درک این مطلب که دیابت و فرایند همودیالیز میتواند به عنوان فاکتور در توکسوکاریازیس معرفی شوند نیاز است