برآورد توابع عملکرد گندم دیم با استفاده از پارامترهای اقلیمی و کاربرد روشهای رگرسیونی چند متغیره
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز
2 دانشجوی دکترای آبیاری و زهکشی-پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
4 هیئت علمی دانشگاه تبریز
doi
10.22059/ijswr.2021.309650.668731چکیده
بیش از نیمی از اراضی کشاورزی در مناطق اقلیمی خشک و نیمهخشک، تحت کشت دیم هستند. متغیرهای اقلیمی بسیاری بر عملکرد محصولات دیم تأثیرگذارند که متغیرهای مربوط به بارش مهمترین آنها هستند. هدف مطالعه حاضر، تعیین توابع عملکرد گندم دیم در ایستگاههای تبریز، سراب و مراغه واقع در شرق حوضه دریاچه ارومیه با در نظر گرفتن تغییرات متغیرهای اقلیمی در طول مراحل مختلف رشد گندم دیم میباشد. بهمنظور مدلسازی عملکرد با استفاده از روش رگرسیون چندمتغیره، از متغیرهای بارش، تعداد رویدادهای بارش مؤثر، کمبود بارش گیاهی، کمبود بارش مرجع و تبخیر-تعرق در شرایط دیم در طول شش مرحله رشد گندم دیم شامل جوانهزنی، اتمام جوانهزنی تا آغاز گلدهی، مرحله گلدهی، اتمام گلدهی تا آغاز پر شدن دانه، مرحله پر شدن دانه و کل فصل رشد استفاده شد. بر اساس نتایج بهدست آمده، بهطور کلی نوسانات بارش بیشترین تأثیر را بر نوسانات عملکرد دارد. لذا شناسایی رژیم بارش و آنالیز مشخصات بارش در ارزیابی نوسانات عملکرد محصولات دیم حائز اهمیت است. در بین مراحل رشد نیز نوسان صفات مورد بررسی در کل فصل رشد نقش بیشتری در تعیین توابع عملکرد دارد. توابع عملکرد با استفاده از متغیرهایی که همبستگی معنیداری با عملکرد داشتند، تعیین شد. برای این منظور از دادههای 22 سال و 3 سال بهترتیب برای واسنجی و صحتسنجی استفاده شد. نتایج ارزیابی ضریب کارآیی مدل و جذر میانگین مربعات خطای نرمال شده حاکی از کارآیی بهتر روش همزمان در برآورد عملکرد گندم دیم سراب (55/0= EF و 19/0NRMSE =) و دقت متوسط روش گام به گام در برآورد عملکرد گندم مراغه و تبریز است. در مراغه و تبریز روش گام به گام بهترتیب با مقادیر متوسط خطای نسبی 21 درصد و 6/15 درصد و در سراب نیز روش همزمان با متوسط خطای نسبی 5/16 درصد نتایج بهتری در برازش عملکرد داشتند.