اثر حمل بار کوله پشتی بر روی پاسچر و الگوی راه رفتن دانش آموزان روستایی در دو شیوه حمل

نویسندگان

1 . استادیار حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران،ایران

2 دانشیار حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی،تهران،ایران

3 کارشناس ارشد حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشگاه رازی،کرمانشاه،ایران

4 کارشناس ارشد حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشگاه رازی،کرمانشاه،ایران

doi
10.22080/jaep.2016.1315
چکیده

زمینه و هدف: حمل بار به طرق مختلف از زندگی روزمرۀ انسان ها جدا نیست و در این میان، حمل کوله پشتی یکی از مصادیق شایع آن است. حمل کوله پشتی در وضعیت های نامطلوب و با وزن زیاد عامل موثری در ایجاد دردهای اسکلتی – عضلانی است. تحقیق حاضر با هدف مطالعۀ اثر حمل بار کوله پشتی بر روی پاسچر و الگوی راه رفتن دانش آموزان روستایی به شیوۀ حمل یک طرفه در مقایسه با حمل دوطرفه انجام شده است. مواد و روش ها: بدین منظور، 20 دانش آموز سالم پسر با میانگین سنی 12 سال به صورت تصادفی انتخاب شدند. آزمودنی ها کوله پشتی هایی را با اوزان 0 ،10 ،15 و 20% وزن بدن، در دو شیوه حمل و با سرعت (m/s)1/1 روی نوار گردان به مدت 30 دقیقه حمل کردند. از آزمودنی ها در حال راه رفتن فیلم برداری شد. تجزیه و تحلیل سینماتوگرافی فیلم های گرفته شده با نرم افزار دارت فیش انجام گرفت. یافته ها: سرانجام تجزیه و تحلیل داده ها با تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد حمل یک طرفۀ کوله پشتی- در مقایسه با دوطرفه - باعث کاهش ارتفاع قد (p بحث و نتیجه گیری: براساس نتایج تحقیق حاضر، حمل کوله پشتی به شیوه نامطلوب باعث تغییرات معناداری درکاهش ارتفاع قد، خم شدن زاویه بالاتنه به سمت جلو و خم شدن بیشتر زانو می شود. همچنین، حمل نامطلوب تغییرات معناداری را در الگوهای راه رفتن به وجود می آورد؛ لذا توصیه می شود که دانش آموزان حتی الامکان از هر دوبند کوله پشتی به شیوه ای صحیح استفاده کنند.