فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش ذهن‌آگاهی نوجوان‌محور بر خودتنظیمی هیجانی و همجوشی شناختی دانش‌آموزان دختر طلاق با طرحواره ناسازگار بریدگی و طرد انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی (با گروه آزمایش و گواه) با طرح سه مرحله‌ای (پیش‌آزمون- پس‌آزمون- پیگیری) و مرحله پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش‌آموزان طلاق با طرحواره ناسازگار بریدگی و طرد بود که در دوره اول و دوم متوسطه در سال تحصیلی 1401-1400 در آموزش و پرورش منطقه 2 شهر تهران مشغول به تحصیل بودند. در این پژوهش تعداد 35 دانش‌آموز دختر طلاق با طرحواره ناسازگار بریدگی و طرد با روش نمونه‌گیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب و با شیوه تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه جایدهی شدند (18 دانش‌آموز در گروه آزمایش و 17 دانش‌آموز در گروه گواه). دانش‌آموزان در گروه آزمایش آموزش ذهن‌آگاهی نوجوان‌محور را طی ده هفته در 10 جلسه 75 دقیقه‌ای دریافت نمودند. در این پژوهش از پرسشنامه خودتنظیمی هیجانی (گروس و جان، 2003)، پرسشنامه همجوشی شناختی (گیلاندرز و همکاران، 2014) و پرسشنامه طرحواره ناسازگار اولیه (یانگ، 1998) استفاده شد. داده‌های حاصل با تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS23 تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که آموزش ذهن‌آگاهی نوجوان‌محور بر خودتنظیمی هیجانی (0001>P؛ 46/0=Eta؛ 58/26=F) و همجوشی شناختی (0001>P؛ 55/0=Eta؛ 29/37=F) دانش‌آموزان دختر طلاق با طرحواره ناسازگار بریدگی و طرد تأثیر معنادار دارد.