اثر یک دوره تمرین استقامتی شنا به همراه مصرف مکمل سیلیمارین در دوران بارداری بر تغییرات سطوح فاکتور رشد سلول کبدی در بافت کبد نوزادان موش‏های باردار

نویسندگان

1 دانشیار فیزیولوژی ورزش، دانشگاه مازندران،ایران(نویسنده مسئول

2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، واحد تربیت بدنی، اداره آموزش و پرورش شهرستان بابل،ایران

doi
10.22080/jaep.2016.1318
چکیده

زمینه و هدف: رشد و تکامل جنینی به تعادل پیچیده مواد مغذی، فعالیت بدنی و فاکتورهای رشدی در زمان‎های دقیق در طی بارداری بستگی دارد. در این تحقیق اثر یک دوره تمرین استقامتی شنا به همراه مصرف مکمل سیلیمارین در دوران بارداری بر تغییرات سطوح پروتئین فاکتور رشد سلول کبدی در بافت کبد نوزادان موش‏های صحرایی باردار مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش‏ها: 40 سر موش صحرایی باردار نژاد ویستار با میانگین وزنی 20 ± 200 گرم به 5 گروه: 1. کنترل؛ 2. حلال؛ 3. تمرین؛ 4. سیلیمارین ؛ 5. تمرین-  سیلیمارین تقسیم شدند. موش‎های گروه تمرین از روز اول بارداری تا روز زایمان در استخر ویژه‏ای وادار به شنا شدند. سیلیمارین به صورت زیرپوستی (100 میلی‏گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) 3 بار در هفته به آزمودنی ها تزریق شد. نمونه‏گیری بافتی از کبد نوزادان 2 روز پس از تولد انجام و سطوح فاکتور رشد سلول کبدی با استفاده از روش الایزا اندازه‏گیری شد (05 / 0 = ɑ). یافته‎ها: سطوح HGF کبد نوزادان در گروه‎های تمرین - سیلیمارین ، تمرین و سیلیمارین  نسبت به گروه کنترل به ترتیب 547 درصد (001/0p =)، 313 درصد (001/0p =) و 213 درصد (041/0p =) افزایش یافت. همچنین وزن هنگام تولد نوزادان نیز در گروه‎های سیلیمارین (012/0p = ) و تمرین- سیلیمارین (005/0= p) افزایش معنی‎دار نشان داد. نتیجه‎گیری: تمرین استقامتی شنا با شدت زیربیشینه در ترکیب با مکمل سیلیمارین احتمالا باعث افزایش رشد و نمو کبد نوزادان می‏شود.