کنترل رخسارهها و فرایندهای دیاژنزی بر کیفیت مخزنی سازند سروک در یکی از میدانهای نفتی ناحیه دشت آبادان، جنوب باختر ایران
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده زمین شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترا، گروه زمین شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
3 استاد، دانشکده زمین شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22071/gsj.2017.53934چکیده
سازند سروک بهعنوان یکی از مخازن مهم هیدروکربوری ایران هدف اصلی این مطالعه است. در این پژوهش ارزیابی کیفیت مخزنی سازند سروک با استفاده از تلفیق مطالعات سنگنگاری و داده های تخلخل- تراوایی مغزه در ۳ چاه مهم در یکی از میدانهای بزرگ ناحیه دشت آبادان در جنوب باختری ایران صورت گرفته است. مطالعات سنگ نگاری به شناسایی ۱۳ ریزرخساره در قالب 3 کمربند رخساره ای اصلی شامل لاگون، پشتههای بیوکلستی زیرآبی (شول)، دریای باز شامل تالوس و شیب در چارچوب یک مدل سکوی کربناته ایزوله انجامید. فرایندهای دیاژنزی چیره شامل میکرایتی شدن، زیست آشفتگی، تبلور دوباره، انحلال، سیمانی شدن، تراکم فیزیکی و شیمیایی، دولومیتی شدن، جانشینی (پیریت، سیلیس و گلوکونیت) و شکستگی توالی سازند سروک را تحت تأثیر قرار داده اند. بر پایه نتایج حاصل، کیفیت مخزنی سازند سروک حاصل تأثیر رخساره های رسوبی بهصورت اولیه و فرایندهای دیاژنزی بهصورت ثانویه است. ارزیابی تأثیر رخساره های رسوبی بر کیفیت مخزنی نشان میدهد که توالی های رودیست دار (بهویژه زون های واریزه رودیستی) کیفیت مخزنی بالایی دارند. انحلال و سیمانی شدن مهمترین فرایندهای دیاژنزی مؤثر بر سازند سروک هستند که به دلیل تأثیر چیره فرایندهای دیاژنزی جوی رخ دادهاند. انحلال و شکستگی عوامل اصلی افزایش تخلخل- تراوایی و سیمانی شدن و تراکم مهمترین عوامل کاهش کیفیت مخزنی در سازند سروک هستند. این مطالعه می تواند به شناخت بهتر عوامل کنترلکننده کیفیت مخزنی سازند سروک در ناحیه دشت آبادان بیانجامد.
