تأثیر اقدام‌پژوهی مشارکتی بر یادگیری خودتنظیمی مدرسان ایرانی آزفا (مقاله فارسی)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری آموزش زبان فارسی به غیر فارسی‌زبانان، دانشگاه شهید بهشتی

2 نویسندۀ مسئول، دانشیار گروه زبان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی

doi
10.30479/jtpsol.2023.18506.1633
چکیده

اقدام‌پژوهی مشارکتی، به­دنبال بهبود عملکرد، ارزیابی انتقادی و تأمل عمیق در عملکرد معلمان است. این تغییر و تحول، از طریق گفتگو و همکاری بین محققان و مدرسان افزایش می‌یابد و به­طور کلی، به­دنبال ایجاد ارتباط بین عملکرد کلاسی در سطح خرد و عملکرد اجتماعی در سطح کلان است (Locke et al., 2013, p.112). پژوهش حاضر، به­دنبال مطالعه و بررسی اثربخشی اقدام‌پژوهی مشارکتی، بر یادگیری خودتنظیمی مدرسان ایرانی آزفا (آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‌زبانان) است تا تأثیر برگزاری دورۀ اقدام‌پژوهی مشارکتی بر شاخص‌های ارزیابی یادگیری خودتنظیمی مدرسان ایرانی آزفا مشخص شود. جامعۀ آماری پژوهش؛ شامل 20 مدرس ایرانی آزفا (95% مدرس زن و 5% مدرس مرد) از مراکز آزفای سراسر کشور است. به­منظور جمع‌آوری داده‌ها، از پرسشنامۀ Yeşim et al (2009) که شامل 40 گویه در ارتباط با 9 شاخص ارزیابی یادگیری خودتنظیمی و طرح اقدام‌پژوهی، استفاده شد. داده‌ها، با استفاده از نرم‌افزار SPSS، نسخۀ 26، مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. نتایج پژوهش نشان داد؛ تفاوت معناداری بین اقدام‌‌پژوهی مشارکتی و یادگیری خودتنظیمی مدرسان ایرانی آزفا وجود دارد و اجرای دورۀ اقدام‌پژوهی مشارکتی، بر همۀ شاخص‌های ارزیابی یادگیری خودتنظیمی مدرسان ایرانی آزفا، بجز شاخص ارزیابی کنترل عاطفی مؤثر بوده است.