اثر کشت طولانی مدت برنج بر وضعیت پتاسیم، کانیهای رسی و برخی ویژگیهای فیزیکی_ شیمیایی خاکهای آهکی استان فارس
نویسندگان
1 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
2 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 عضو هیئت علمی. سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی. خوزستان. اهواز
4 هیات علمی دانشگاه پیام نور یاسوج
doi
10.22059/ijswr.2020.310326.668741چکیده
پژوهش حاضر با هدف ارزیابی شکلهای مختلف پتاسیم، کانیهای رسی و برخی ویژگیهای فیزیکی-شیمیایی خاکهای شالیزاری تحت کشت طولانی مدت برنج در مقایسه با خاکهای غیرشالیزاری و بکر مجاور و مطالعه اثر شرایط غرقابی بر تکامل خاکها در تعدادی از مناطق شالیکاری مهم استان فارس انجام شد. برای انجام این مطالعه، در هر منطقه دو خاکرخ یکی دارای کاربری کشت برنج و دیگری بکر، بر روی مواد مادری آهکی و لندفرم مشابه حفر شدند و برخی ویژگیهای خاک و شکلهای مختلف پتاسیم در افقهای سطحی و زیرسطحی مورد تجزیه قرار گرفت. نتایج نشان داد که میانگین مقادیر پتاسیم محلول، تبادلی، قابل استخراج با اسید نیتریک، ساختمانی و کل در خاکهای غیرشالیزاری مورد مطالعه بهترتیب، 5/3، 199، 864، 4635 و 5502 و در خاکهای شالیزاری بهترتیب، 5/2، 164، 742، 5346 و 6088 میلیگرم بر کیلوگرم بودند. همچنین نتایج نشان داد که خاکهای شالیزاری دارای مقادیر کمتر پتاسیم محلول، تبادلی و غیرتبادلی بوده که میتواند نتیجه آبشویی پتاسیم بوسیله آب آبیاری و خروج آن از طریق جذب بوسیله گیاه باشد. همبستگی معنیداری نیز بین شکلهای مختلف پتاسیم و بعضی ویژگیهای خاک مانند مقدار رس، ظرفیت تبادل کاتیونی و ماده آلی بهدست آمد. نتایج کانیشناسی بخش رس خاکها نشان داد که نوع کانیها در هر دو کاربری مشابه و عمدتاً شامل اسمکتیت، ایلیت، کلریت، پالیگورسکیت، ورمیکولیت و کائولینیت بوده اما مقدار نسبی آنها متفاوت میباشد. به نظر میرسد که کشت طولانی مدت برنج فقط بر مقدار کانیهای رسی تاثیرگذار بوده و سبب تبدیل ایلیت و پالیگورسکیت به اسمکتیت شده است. رابطه مثبت و معنیداری نیز بین میزان پتاسم غیر تبادلی، ساختمانی و کل با مقادیر کانی ایلیت در بخش رس بهدست آمد.