بررسی تأثیر فعالیتهای پیش از شنیدن بر عملکرد شنیداری فارسیآموزان خارجی
نویسندگان
1 نویسندۀ مسئول، دانشجوی دکتری آموزش زبان فارسی به غیرفارسیزبانان، دانشگاه علامه طباطبائی
2 دانشیار گروه ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.30479/jtpsol.2022.17299.1587چکیده
شنیدن، یکی از چهار مهارت اصلی زبانآموزی است که درعینحال کمتر از دیگر مهارتها به آن پرداخته شده است. در این پژوهش تلاش شده تا با بررسی تحقیقات در مورد مهارت شنیدن، راهکارهایی برای تسهیل درک شنیداری به مدرسان زبان پیشنهاد شود؛ از جمله این راهکارها، استفاده از فعالیتهای پیش از شنیدن است که ضمن تقویت مهارت شنیدن، مهارتهای دیگر از جمله مهارت خواندن و صحبتکردن را نیز تقویت کرده و محیط کلاس را برای زبانآموز جذاب میکنند. هدف این پژوهش آن بود که میزان تأثیرگذاری سه مورد از فعالیتهای پیش از شنیدن، یعنی «مشاهده سؤالات آزمون پیش از شنیدن»، «فعالسازی دانش پیشین درباره موضوع» و «آموزش واژه»، را بررسی و ترتیب تأثیرگذاری آنها را مشخص کند. در این پژوهش، 8 نفر از فارسیآموزان سطح میانی، که در مرکز آموزش زبان فارسی به غیرفارسیزبانان دانشگاه علامه طباطبائی مشغول به تحصیل بودند، شرکت کردند. زبانآموزان در بازه سنی 20 تا 25 سال و از دو ملیت روس و ترک بودند. با استفاده از شاخصهای آماری از جمله میانگین و انحراف معیار، دادههای سه آزمون با یکدیگر مقایسه و روشن شد که اختلاف میان میانگین نمرات زبانآموزان معنادار است. همچنین، این نتیجه به دست آمد که میزان تأثیرگذاری هر یک از این سه فعالیت بر درک شنیداری فارسیآموزان متفاوت است، به طوری که مشخص شد ترتیب تأثیرگذاری سه نوع از فعالیتهای پیش از شنیدن بر درک شنیداری فارسیآموزان به صورت «آموزش واژه»، «فعالسازی دانش پیشین درباره موضوع» و «مشاهده سؤالات آزمون پیش از شنیدن» است.