مقایسه‌ی عملکرد روش‌های درون‌یابی برای ارزیابی کیفی آب‌زیرزمینی بر مبنای خصوصیات آبخوان‌های کم‌عمق (مطالعه موردی: آبخوان بابل_آمل)

نویسندگان

1 گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 گروه مهندسی عمران آب،دانشکده عمران، معماری و هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات،تهران، ایران.

3 گروه مهندسی عمران آب،دانشکده عمران، معماری و هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات،تهران، ایران.

doi
10.22059/ijswr.2020.312929.668786
چکیده

برنامه­ریزی مدیریت کیفی سفره­های آب­زیرزمینی براساس تغییرات مکانی پارامتر موثر در آلودگی آب­های زیرزمینی صورت می­گیرد. در این مقاله روش­های مختلف درون­یابی در آبخوان کم­عمق بابل_آمل با توجه به خصوصیات هیدروژئولوژیکی آن مورد ارزیابی قرار می گیرند. پس از پردازش اولیه اطلاعات جهت انتخاب روش درون­یابی مناسب، 21 روش­ درون­یابی قطعی و زمین­آمار با عملکرد خطی و غیرخطی اعم از روش عکس  فاصله (IDW)، کریجینگ معمولی (OK)، کریجینگ معمولی لوگ نرمال (Log_OK)، کریجینگ گسسته (DK)، کریجینگ تجربی بیزی (EBK)، همسایگی طبیعی (NN)، سطح روند (TS) و اسپلاین (Spline) مورد مقایسه قرار گرفتند. پارامتر کل جامدات محلول (TDS) در آبخوان کم­عمق ساحلی بابل_آمل در مجاورت دریای خزر در شمال ایران دراین تحقیق بکار گرفته شد. برای صحت­سنجی نتایج از 7 معیار ارزیابی خطا در اعتباریابی حذفی تمامی چاه­های مشاهداتی غلظت استفاده گردید. نتایج نشان داده است که روش غیرخطی Log_OK در آبخوان کم­عمق بابل_آمل در 43/71 درصد موارد معیارهای ارزیابی خطا، نتایج بهتری ارائه داده است. بنابراین می­توان نتیجه گرفت که روش غیرخطی Log_OK کارایی مناسبی در آبخوان­های کم­عمق  بر مبنای خصوصیات هیدروژئولوژیکی آن­ها دارد.