مقایسهی عملکرد روشهای درونیابی برای ارزیابی کیفی آبزیرزمینی بر مبنای خصوصیات آبخوانهای کمعمق (مطالعه موردی: آبخوان بابل_آمل)
نویسندگان
1 گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 گروه مهندسی عمران آب،دانشکده عمران، معماری و هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات،تهران، ایران.
3 گروه مهندسی عمران آب،دانشکده عمران، معماری و هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات،تهران، ایران.
doi
10.22059/ijswr.2020.312929.668786چکیده
برنامهریزی مدیریت کیفی سفرههای آبزیرزمینی براساس تغییرات مکانی پارامتر موثر در آلودگی آبهای زیرزمینی صورت میگیرد. در این مقاله روشهای مختلف درونیابی در آبخوان کمعمق بابل_آمل با توجه به خصوصیات هیدروژئولوژیکی آن مورد ارزیابی قرار می گیرند. پس از پردازش اولیه اطلاعات جهت انتخاب روش درونیابی مناسب، 21 روش درونیابی قطعی و زمینآمار با عملکرد خطی و غیرخطی اعم از روش عکس فاصله (IDW)، کریجینگ معمولی (OK)، کریجینگ معمولی لوگ نرمال (Log_OK)، کریجینگ گسسته (DK)، کریجینگ تجربی بیزی (EBK)، همسایگی طبیعی (NN)، سطح روند (TS) و اسپلاین (Spline) مورد مقایسه قرار گرفتند. پارامتر کل جامدات محلول (TDS) در آبخوان کمعمق ساحلی بابل_آمل در مجاورت دریای خزر در شمال ایران دراین تحقیق بکار گرفته شد. برای صحتسنجی نتایج از 7 معیار ارزیابی خطا در اعتباریابی حذفی تمامی چاههای مشاهداتی غلظت استفاده گردید. نتایج نشان داده است که روش غیرخطی Log_OK در آبخوان کمعمق بابل_آمل در 43/71 درصد موارد معیارهای ارزیابی خطا، نتایج بهتری ارائه داده است. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که روش غیرخطی Log_OK کارایی مناسبی در آبخوانهای کمعمق بر مبنای خصوصیات هیدروژئولوژیکی آنها دارد.