تأثیر یک جلسه ماساژ اندام تحتانی بر عملکرد آزمون های عملکردی-اجرایی بسکتبالیست های با ناپایداری مزمن مچ پا
نویسندگان
1 هیئت علمی دانشگاه گنبد کاووس، گروه تربیت بدنی،گلستان، ایران
2 کارشناس مسئول امور ورزشی دانشگاه مازندران، مازندران، ایران
3 . هیئت علمی گروه تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مینودشت، مینودشت، ایران
doi
10.22080/jaep.2015.1114چکیده
سابقه و هدف: پیچخوردگی مچ پا یک ناتوانی شایع است که میتواند بر عملکرد و فعالیت روزانه افراد مبتلا اثر بگذارد. هدف از پژوهش حاضر، ارزیابی تأثیر یک جلسه ماساژ اندام تحتانی بر عملکرد آزمونهای عملکردی-اجرایی بسکتبالیستهای با ناپایداری مزمن مچ پا بود. مواد و روشها: به همین منظور 20 بسکتبالیست مرد با سابقه آسیب دیدگی مچ پا به صورت تصادفی هدفدار انتخاب و در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنیها در دو مرحله قبل و بعد از ماساژ، آزمونهای خمش به جلو، خمش به پایین، جهش به شکل هشت لاتین و جهش جانبی را اجرا کردند. قبل از آزمون، آزمودنیها به مدت 5 دقیقه خود را با نرم دویدن (جاگینگ) گرم کردند. ماساژ به مدت 15 دقیقه و به دو روش پتریساژ و تاپوتامنت بر روی اندام تحتانی انجام شد. هر آزمون سه بار اجرا شد و بهترین رکورد ثبت شد. جهت بررسی اثر ماساژ بر عملکرد هر یک از آزمونها، میانگین رکورد هر آزمون در پسآزمون و پیشآزمون با استفاده از آزمون t همبسته در سطح احتمال (01/0>p) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج، افزایشی معنیداری را در آزمونهای انعطافپذیری به ترتیب به میزان 2/3±9/1 و 5/2±4/2 درصد برای آزمونهای خمش به جلو و خمش به پایین و آزمون جهش جانبی 3/2 ± 1/2 نشان داد (01/0>p). اما رکورد آزمون جهش به شکل هشت لاتین تغییر معنی داری نداشت (01/0>p). نتیجه گیری: بنابراین، مطالعه حاضر نشان میدهد عملکرد 10 دقیقه ماساژ اندام تحتانی خلفی و 5 دقیقه ماساژ اندام تحتانی قدامی باعث کاهش آزمون جهش به شکل هشت لاتین و افزایش آزمونهای انعطافپذیری خمش به جلو، خمش به پایین و جهش جانبی میشود.