فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

آلودگی خاک از طریق فعالیتهای پتروشیمی و نشت مواد هیدروکربنی، تنها یک مسئله زیست محیطی محسوب نمی‌شود بلکه یک مسئله ژئوتکنیکی نیز هست. یکی از راهکارهای مناسب و اقتصادی جهت بهبود پارامترهای ژئوتکنیکی خاک­های آلوده به این مواد، بهسازی به روش افزودن مواد مناسب می‌باشد. در این پژوهش آزمایشگاهی، اثر سیمان‌ پرتلند با مقادیر 3، 6 و 9 درصد وزنی و آهک با مقادیر 10، 20 و 30 درصد وزنی در بهسازی خاک رس کائولینیت آلوده به ماده آلی گلیسرول با مقادیر 3، 6 و 9 درصد وزنی مطالعه شده است. بدین منظور نمونه های خاک تمیز، خاک آلوده، ترکیب خاک و سیمان، ترکیب خاک و آهک، خاک آلوده بهسازی شده با سیمان و خاک آلوده بهسازی شده با آهک، در زمان عمل آوری 7 روزه تهیه و آزمایش تعیین مقاومت تک محوری بر روی آنها انجام شده است. نتایج این پژوهش نشان داد که مقاومت خاک رس کائولینیت آلوده به گلیسرول نسبت به رس تمیز کاهش می‌یابد و میزان این کاهش با افزایش درصد آلاینده بیشتر می‌شود. بر اساس تجزیه و تحلیل میکروسکوپ الکترونی روبشی نیز مشخص شد که وجود گلیسرول از اندرکنش بهتر بین خاک- سیمان و خاک- آهک جلوگیری می‌کند. افزودن سیمان و آهک به خاک تمیز و خاک آلوده موجب افزایش مقاومت تک محوری آنها شده و ازدیاد درصد سیمانتاسیون سبب افزایش مقاومت می‌شود. همچنین نتایج نشان داد که بهسازی رس با 9 درصد وزنی سیمان‌ پرتلند تقریبا معادل 10 درصد وزنی آهک است. در مقادیر دیگر، میزان بهسازی خاک متفاوت بوده و وابسته به درصد وزنی به‌کار گرفته شده از مواد تثبیت‌کننده خواهد داشت. نزدیک ‌بودن ثابت دی‌الکتریک گلیسرول به آب و البته قطبیت آن، مشخصه‌های مهم این سیال آلی در بروز چنین رفتاری هستند. نتایج حاصل، با آنالیز تصاویر میکروسکوپ الکترونی نیز مورد بررسی و تایید قرار گرفتند.