فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

 دانش سبک‌شناسی از دانش‌های ادب فارسی است که از لحاظ تاریخی سابقه طولانی ندارد.این دانش، در ایران نیز به صورت علمی با پژوهش‌های محمدتقی بهار آغاز می‌شود. از نظر برخی از نویسندگان، سبک‌شناسی تنها روشی است که قادر است تفاوت‌های فردی شاعران و نویسندگان را به صورت علمی نشان دهد و از طریق بررسی و تحلیل ویژگی‌های واژگانی، نحوی، ساختمان جمله‌ها، زبان مجازی، پیکرة زبانی نویسنده را توصیف و بیان می‌کند. در ادبیات اروپا نیز، لئو اشپیتزر آلمانی از سبک‌شناسانی است که در این زمینه نظریه‌پردازی کرده است. در پژوهش‌های سبک‌شناسی، سبک را به سه گونة دوره‌ای، ادبی، شخصی و تکوینی تقسیم می‌کنند. این پژوهش برآن است تا سبک شخصی معین‌الدین جوینی را در کتاب نگارستان بررسی نماید. هرچند این اثر نیز به روش گلستان سعدی نگاشته شده است؛ امّا در هر حال هر نویسنده دارای سبک خاص خود می‌باشد که منحصر به فرد است. روش تحقیق توصیفی - تحلیلی است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد جوینی در بیان مسائل عرفانی، اخلاقی، مذهبی و ... از روش خاصی در حیطة زبانی، ادبی و فکری استفاده کرده است که سبک شخصی وی را از دیگر نویسندگان متمایز می‌کند.