شکستگیهای بین تروکانتری ناپایدار
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی تهران
2 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
3 دانشگاه علوم پزشکی تهران
doi
10.22034/ijos.2020.121245چکیده
شکستگی بین تروکانتری همچنان یکی از آسیبهای شایع در ارتوپدی است که بار مالی زیادی را به خانواده تحمیل مینماید. استاندارد درمانی آن ثابت کردن داخلی و راهاندازی هر چه سریعتر بیمار میباشد. در راستای تحقق این هدف DHS به طور شایع استفاده می شود و با موفقیت بالایی در درمان موارد پایدار این شکستگیها همراه است اما در موارد ناپایدار عوارض نسبتاً بیشتری را بههمراه دارد. قرار دادن پیچ اصلی در مرکز و عمق سر فمور، در کاهش شکست درمانی بسیار مهم است. اینکه آیا فوایدی که بهطور نظری برای میله اینترامدولاری و پلاک جانبی مطرح میکنند میتواند توجیه کننده قیمت بالای این وسایل باشد، هنوز نامشخص است.
