بررسی رابطه‌ی جهت گیری‌های انگیزشی با پیشرفت تحصیلی در یادگیری زبان خارجی: مقایسه‌ی فرانسوی‌آموزان ایرانی و فارسی‌آموزان چینی(مقاله علمی- پژوهشی)

نویسندگان

1 نویسنده‌ی مسئول، استادیار مرکز آموزش زبان فارسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)

doi
10.30479/jtpsol.2022.15986.1544
چکیده

هدف این پژوهش عبارتست از بررسی وضعیت جهتگیری های انگیزشی (بیرونی، درونی، بی‌انگیزشی) و زیرگونه های آن ها مبتنی بر نظریه ی خودتعیین کنندگی و رابطه شان با پیشرفت تحصیلی در دوگروه از دانشجویان و زبان آموزان. آزمودنی ها شامل یک گروه 48 نفری از فرانسوی آموزان ایرانی و یک گروه 54 نفری از فارسی آموزان چینی می باشند. به منظور گردآوری داده‌ها از مقیاس جهتگیری های انگیزشی زبان نولز (LLOS-IEA) استفاده گردید. در بررسی سوالات و فرضیات تحقیق از آزمون‌های کولموگروف- اسمیرنوف، آزمون تی‌تک نمونه ای، آزمون های همبستگی و رگرسیون خطی و آزمون تی مستقل استفاده‌شد. ‌تحلیل‌ها توسط نرم افزار SPSS.22 صورت‌گرفت. نتایج حاکی از آن هستند که دو گروه در سطح مطلوبی از انگیزش درونی و بیرونی قرار دارند و بی انگیزه نیستند. همچنین تنظیم های دانش، موفقبت ،تحریک و همانندسازی شده در هر دو گروه در سطح خوبی می‌باشد، اما آزمون تی در خصوص تنظیم درون فکنی شده معنی دارنیست. تنظیم بیرونی نیز در بین فارسی‌آموزان موثر و در بین فرانسوی‌آموزان غیر‌موثر است. نتایج همچنین نشان‌‌می‌دهد که بین متغیرهای انگیزشی و پیشرفت تحصیلی این زبان‌آموزان رابطه‌ی معنی‌داری وجود دارد. مقایسه‌جهتگیری‌های دو گروه با هم نشان‌‌می‌دهد که فرانسوی‌آموزان ایرانی از انگیزش درونی قوی‌تری برخوردارند و فارسی‌آموزان چینی از انگیزش بیرونی نیرومندتر.

کلیدواژه‌ها