اثر بافت خاک و سطوح مختلف آبیاری بر نیاز آبی و ضریب گیاهی زیتون تلخ (Melia azedarach L.) در منطقه کرج
نویسندگان
1 گروه احیاء مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
2 گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/ijswr.2020.303336.668627چکیده
رشد روزافزون جمعیت، لزوم توسعه فضای سبز شهری، کمبود منابع آب و افزایش رقابت بین بخشهای مختلف مصرفکننده آب، تعیین دقیق نیازآبی گونههای گیاهی فضای سبز را به امری ضروری تبدیل کرده است. در این پژوهش نیاز آبی ( ) و ضریب گیاهی ( ) زیتونتلخ (.Melia azedarach L) با استفاده از میکرولایسیمتر بهصورت فاکتوریل با دو عامل بافت خاک و تنش خشکی با طرح پایه کاملاً تصادفی در 10 تکرار در شرایط اقلیمی کرج در سال 99-1398 اندازهگیری شد. عامل بافت خاک شامل دو سطح لومرسی و لومشنی و عامل تنش خشکی در سه سطح MAD برابر 3/0، 5/0 و 7/0 بود. نتایج نشان داد که میانگین 10 روزه در سطوح تنش خشکی 3/0، 5/0 و 7/0 در بافت لومشنی به ترتیب برابر 35/15، 81/13 و 63/12 میلیمتر و در بافت لومرسی بهترتیب برابر است با 35/19، 9/16 و 58/16 میلیمتر میباشد. در هر دو خاک لومرسی و لومشنی مقدار در تیمار تنش 3/0 بیشتر از تنش 5/0 و آن هم بیشتر از تنش 7/0 است. مجموع نیازآبی خالص زیتونتلخ در بافت لومرسی برای سطوح تنش 3/0، 5/0 و 7/0 به ترتیب برابر 15/445، 59/388 و 4/381 میلیمتر و در خاک لومشنی این مقادیر به ترتیب برابر 02/353، 59/317 و 54/290 میلیمتر بهدست آمد. همچنین مقدار متوسط زیتونتلخ طی دوره رشد در بافتهای لومرسی به ازای تنشهای 3/0، 5/0 و 7/0 بهترتیب برابر است با 34/0، 3/0 و 28/0 و این مقادیر برای خاک لومشنی بهترتیب برابر با 27/0، 24/0 و 22/0 میباشد.