درمان آسیب عروقی در شکستگی و شکستگی دررفتگیهای اندام تحتانی
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی ارومیه
2
doi
10.22034/ijos.2020.121250چکیده
پیشزمینه: شکستگی سوپراکوندیلار استخوان فمور، دررفتگی مفصل زانو و شکستگیهای پلاتوی تیبیا بهخصوص اگر با جابهجایی خلفی همراه باشند ممکن است موجب آسیب عروقی شوند. چون کللترالهای اندام تحتانی کافی نیستند، ضربههای اندام تحتانی همراه با آسیب عروقی باید سریعاً تشخیص و جراحی ترمیمی بهموقع انجام گیرد، در غیر اینصورت حیات عضو غیرقابل برگشت خواهد بود. هدف از این مطالعه بررسی نحوه درمان و پیشآگهی شکستگی درفتگیهای اندام تحتانی همراه با آسیب عروقی بود.مواد و روش: مطالعه به صورت گذشتهنگر از نوع مقطعی انجام شد. ۱۶ نفر که همگی مرد بودند، ثبت شدند. موارد شکستگی دررفتگیهای اندام تحتانی همراه با آسیب عروقی در مدت دو سال در دو مرکز آموزشی درمانی ارومیه مورد بررسی قرار گرفتند.یافتهها: میانگین سنی بیماران ۱۰/۳۳±۲۵ سال (۵۰-۱۵) بود و بیش از نیمی از مصدومین ۲۰ سال یا کمتر سن داشتند. یازده نفر سوار موتور و با اتومبیل برخورد کرده یا واژگون شده بودند. در ۱۱ نفر زمان بین سانحه و جراحی ۶ ساعت و بیشتر بود. شکستگیها در ۷ مورد فمور، ۳ مورد پروگزیمال تیبیا، ۱ مورد سر فیبولا بودند. یک مورد نیز دررفتگی زانو بود. آسیبهای عروقی در ۷ نفر پوپلیتیال، ۵ مورد فمورال و ۴ مورد تیبیال بودند. برای فیکساسیون شکستگیها در ۸ مورد از فیکساتور خارجی استفاده شده، ۳ مورد با پلاک زاویهدار و بقیه کنسرواتیو درمان شده بودند. عروق فمورال و پوپلیته با گرافت صافن و تیبیالیس پوستریور با بخیه انتها به انتها ترمیم شده بودند.نتیجهگیری: اکثر بیماران ترومای اندام تحتانی با آسیب عروقی از شهرهای مختلف استان اعزام شده بودند و به علت طولانی شدن زمان ایسکمی، علیرغم درمان مناسب در ۵ مورد (۳۰%) منجر به قطع عضو شدند.