فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

استفاده از آفت­کش­ها، به­ویژه در محصولاتی که به­صورت تازه مصرف می­شوند موجب نگرانی است. هدف از این پژوهش استفاده از ترکیب شیمیایی سنتز شده از عناصر غذایی در کنار ترکیبات کمپلکس کننده و بررسی اثر آن­ها بر کنترل کنه تارتن در گیاه توت‌فرنگی است. تیمارها شامل ترکیب کود تجاری ویروگارد در دو غلظت (2 و 5 در هزار ) (غلظت توصیه شده توسط شرکت سازنده) و کود حفاظتی سنتز شده در این پژوهش در غلظت 10 در هزار (غلظت موثر تعیین شده در پیش آزمایش) و ترکیب کود حفاظتی+ آفت­کش ( نصف غلظت مجاز) و تیمار شاهد (آب مقطر) در دو مرحله اعمال تیمارهای کودی قبل از آلودگی گیاه به کنه و بعد از آلودگی گیاه به کنه در شش تکرار بود که در شرایط گلخانه­ای اجرا گردید. در دوره داشت پس از اعمال تیمارهای کودی، درصد تلفات کنه متأثر از تیمارهای کودی با فرمول هندرسون-تیلتون اندازه­گیری شد. پس از دوره داشت، گیاهان برداشت و ویژگی­های ماده تر و خشک، مساحت سطح برگ به‌عنوان خصوصیات مورفولوژیکی؛ غلظت عناصر غذایی پتاسیم، فسفر و سیلیسیم در اندام هوایی گیاه و همچنین pH و اسیدیته قابل تیتراسیون(TA)، ویتامین ث، مواد جامد کل محلول (TSS) و محتوای آنتی‌اکسیدان میوه به‌عنوان خصوصیات پس از برداشت میوه توت‌فرنگی، اندازه­گیری شد. نتایج نشان داد بیشترین درصد تلفات کنه (2/79 درصد) در تیمار کود حفاظتی+سم در هر دو مرحله اعمال قبل و بعد از آلودگی گیاه به کنه بود. کود حفاظتی سنتز شده بیشترین اثر را بر روی وزن تر و خشک شاخساره داشت. بیشترین مقدار پتاسیم (g/kg 26/29)، در کود ویروگارد در غلظت 5 در هزار بود و برای دو عنصر فسفر (g/kg 48/6) و سیلیسیم (mg/kg 753) مربوط به کود حفاظتی سنتز شده به‌صورت تکی بود. در مجموع، استفاده از ترکیبات مورد استفاده، علاوه برکاهش مصرف سموم، کیفیت میوه توت فرنگی را نیز افزایش داد.