تاثیر 8 هفته تمرین مقاومتی بر سطوح امنتین و شاخص مقاومت به انسولین در زنان چاق و دارای اضافه وزن
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه مازندران،
2 دانشیار دانشگاه الزهراء
3 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزش دانشگاه مازندران
doi
10.22080/jaep.2014.822چکیده
زمینه و هدف: امنتین، آدیپوکین جدیدی است که عمدتاً از بافت چرب احشایی ترشح میشود. هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرینات مقاومتی بر سطوح پلاسمایی امنتین زنان چاق و دارای اضافه وزن بود. روش شناسی: 20 زن چاق و دارای اضافه وزن با میانگین سن 5/5±7/34 سال و نمایه تودهی بدنی≤ 25 کیلوگرم بر متر مربع به طور داوطلبانه انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه تمرین مقاومتی (12n= نفر) و گروه کنترل (8n= نفر) قرار گرفتند. گروه تمرین به مدت 8 هفته و هر هفته سه جلسه تمرین مقاومتی داشتند. برنامهی تمرین مقاومتی به طور ایستگاهی، در 9 ایستگاه و با شدت 70-60 درصد یک تکرار بیشینه اجرا شد. سطوح امنتین، گلوکز، انسولین و شاخص مقاومت به انسولین 24 ساعت قبل و 48 ساعت بعد از فعالیت، با شرایط کاملاً مشابه و پس از 12-10 ساعت ناشتایی شبانه اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از آزمون آماری t همبسته و مستقل در سطح 05/0P≤ تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان دادند که غلظت پلاسمایی امنتین پلاسما در گروه تمرینی کاهش یافته بود که از نظر آماری این میزان کاهش معنیدار نبود. غلظت انسولین و شاخص مقاومت به انسولین به طور معنیداری در گروه تمرین کاهش یافته بود (05/0P≤). در حالی که این شاخصها در گروه کنترل تغییر نکرده بودند. نتیجهگیری: به نظر میرسد در زنان دارای اضافه وزن و چاق بهبود حساسیت انسولینی در اثر تمرین، مستقل از تغییرات سطوح امنتین صورت میگیرد.