مطالعه شاخصهای بیوکلیمایی مؤثر بر اقلیم گردشگری شهر اصفهان
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
doi
چکیده
اقلیم عامل مهمی در توسعه گردشگری میباشد و در بسیاری از کشورها آب و هوا یک سرمایه با ارزش برای گردشگر محسوب میشود، زیرا یکی از اطلاعات مورد نیاز گردشگرها برای سفر شرایط اقلیمی مقصد میباشد و گردشگران برنامه سفر خود را با توجه به شرایط اقلیمی مقصد مورد نظر طرحریزی میکنند. در این پژوهش وضعیت اقلیم توریستی اصفهان از طریق شاخصهای TCI، HU، CPI، PMV، PET در یک دوره آماری 60 ساله (1951 تا 2010) برای ایستگاه سینوپتیک شهر اصفهان مورد ارزیابی قرار گرفت. بطور کلی هدف اصلی این پژوهش، تعیین شاخصهای TCI، HU، CPI، PMV، PET به منظور توسعه گردشگری و شناخت وضعیت اقلیمی شهر اصفهان در طول سال برای انجام فعالیتهای گردشگری میباشد. این تحقیق با توجه به نوع هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، از نوع توصیفی- تحلیلی است. نتایج بدست آمده از این شاخصها نشان میدهد که در شهر اصفهان با توجه به شاخص TCI ماههای آوریل، می، سپتامبر و اکتبر دارای آسایش اقلیمی، در شاخص HU همه ماهها دارای آسایش حرارتی، در شاخص CPI ماههای آوریل، می، اکتبر، نوامبر و دسامبر، در شاخص PET بهترین ماه برای گردشگری اکتبر و در شاخص PMV ماه می بهترین شرایط را جهت انجام فعالیتهای توریستی دارا میباشند