فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کنترل مقادیر انرژی نسبی باقی‌مانده، عمق نسبی و عدد فرود پایین‌دست، جزو مسائل مهمی هستند که طراحان سازه‌های شیب‌شکن مایل با آن مواجه هستند. در این تحقیق 60 آزمایش متفاوت شامل سه زاویه و دو ارتفاع شیب‌شکن با جریان زیر بحرانی در بالادست با هدف بررسی تاثیر بکارگیری سازه گابیونی در سازه شیب‌شکن مایل در مقایسه با استفاده از حوضچه آرامش در پایین دست این سازه انجام شد. نتایج نشان داد برای تمامی مدل‌های تحقیق حاضر، افزایش عمق بحرانی نسبی سبب افزایش مقادیر انرژی نسبی باقی‌مانده و عمق نسبی پایین‌دست می‌گردد. مقادیر انرژی نسبی باقی‌‌مانده و عمق نسبی پایین‌دست، هنگام بکارگیری سازه گابیونی در ساختمان شیب‌شکن مایل و ایجاد شیب‌شکن مایل گابیونی با کاهشی چشمگیر همراه بود. شیب‌شکن مایل گابیونی به ترتیب باعث کاهش 30، 33، 30 و 36 درصدی انرژی نسبی باقی‌مانده پایین‌دست در مقایسه با حوضچه آرامش نوع یک، دو، سه و چهار گردید. استفاده از شیب‌شکن مایل گابیونی در مقایسه با حوضچه‌های آرامش استاندارد نوع یک، دو، سه و چهار به ترتیب باعث کاهش 37، 40، 37 و 43 درصدی مقادیر متوسط عمق نسبی پایین‌‌دست شد و عدد فرود از بازه 49/4 الی 35/8 به بازه 28/1 الی 64/2 کاهش یافت. همچنین روابطی جهت تخمین انرژی نسبی باقی‌مانده و عمق نسبی پایین‌دست شیب‌شکن مایل گابیونی ارائه شد.