طراحی و ساخت ابزارِ ارزیابیِ فرهنگ و آگاهی امنیتِ سایبری

نویسندگان

1 گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران

2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران

3 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران (نویسنده مسئول)

doi
چکیده

پژوهش حاضر با هدف طراحی و ساخت ابزارِ ارزیابیِ فرهنگ و آگاهی امنیتِ سایبری در سال 1401 به صورت آمیخته (کیفی ـ کمّی) انجام شد تا به این سؤال پاسخ دهد که ابزار ارزیابیِ فرهنگ و آگاهی امنیتِ سایبری، از چه گویه‌هایی تشکیل شده است؟ در بخش کیفی از متون بالادستی سه سال اخیر و نظرخواهی از خبرگان این حوزه بهره گرفته شد تا ساختار اولیه ابزار بدست آید. در بخش کمّی، ساختار اولیه ابزار در اختیار نمونه کوچکی از جامعه هدف قرار گرفت تا براساس داده‌های حاصل، روایی و اعتبار ابزار بررسی شود. به منظور بررسی روایی، از روایی محتوا، توان افتراقی و جهت بررسی اعتبار داده‌ها از همسانی درونی و همبستگی درون‌خوشه‌ای استفاده شد. درصد خطای الگوریتم شناسایی نیز 4درصد بوده است که با ضریب هولستی محاسبه شد. یافته‌های حاصل از بخش کیفی تعداد 75 مؤلفه مؤثر در فرهنگ و آگاهی امنیت سایبری را نشان داد که براساس آن استخر اولیه با 98 گویه تهیه شد. پس از  قرار دادن استخر اولیه گویه‌ها در اختیار خبرگان، یافته‌های حاصل از بررسی روایی محتوا نشان داد تعداد 56 گویه از کیفیت لازم برخوردار نبوده و حذف شدند. بررسی توان افتراقی بیانگر توان بالاتر از 1 همه گویه‌ها به استثنای گویه شماره 41 بود. نتایج اعتبار نشان داد گویه شماره 8 فاقد همبستگی قابل قبول بوده، از این‌رو از فرم نهایی حذف گردید. کران بالای فاصله اطمینان ICC نیز بیانگر توافق بسیارخوب داوران با یکدیگر بود. به‌طورکلی می‌توان گفت فرم 41 گویه‌ای تهیه شده، دارای روایی محتوا و اعتبار قابل قبول بوده، بنابراین شرایط لازم جهت بررسی در سطح نمونه اصلی گروه هدف را داشته و می‌توان آن را در نمونه وسیعی از گروه هدف، جهت دستیابی به ساختار نهایی و نمرات هنجار به کار گرفت.