اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر ترس از ارزیابی منفی، سوگیری تعبیر و توجه متمرکز بر خود در زنان دارای اختلال اضطراب فراگیر

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روان شناسی بالینی، گروه روان شناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران .

2 استادیار روان شناسی بالینی، گروه روان شناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران.

doi
10.22038/mjms.2022.66421.3925
چکیده

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر ترس از ارزیابی منفی، سوگیری تعبیر و توجه متمرکز بر خود در زنان دارای اختلال اضطراب فراگیر بود. روش کار: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری سه ماهه با گروه کنترل بود. جامعة آماری شامل زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر قم در سال 1400 بود که بر اساس مصاحبة تشخیصی و پرسشنامه مقیاس 7 سوالی اضطراب فراگیر، تعداد 24 زن به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی، در دو گروه 12 نفری آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش تحت 9 جلسة 90-60 دقیقه‌ای درمان شناختی رفتاری بر اساس پروتکل گروهی (ویلدرموت، 2008) قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکردند. ابزار پژوهش عبارتند از: پرسشنامه‌های ترس از ارزیابی منفی(واتسون و فرند ؛۱۹۶۹)، سوگیری تعبیر نسخه‌ی تجدید نظر شده‌ی امیر و همکاران (۱۹۹۸) و کانون توجه وودی، چامبلس و گلاس (1997). داده‌ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و اجرای آزمون‌های توصیفی و استنباطی از جمله تحلیل کوواریانس چند متغیره و تک متغیره تجزیه و تحلیل شد.نتایج: یافته‌های حاصل از پژوهش نشان داد که درمان شناختی رفتاری توانسته نشانه های اضطراب فراگیر را نسبت به گروه کنترل کاهش دهد. نتیجه گیری: نتیجه، درمان شناختی رفتاری می‌تواند به عنوان یک مداخله مؤثر برای زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر مورد توجه قرار داده شود.