فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هوش فرهنگی مدرسان زبان فارسی به ­غیرفارسی‌زبانان عاملی مهم در ارتقاء کیفیت تدریس آنان به‌شمارمی‌رود. اگرچه تحقیقات فراوانی در حوزه­ی هوش فرهنگی معلمان در مدارس ایرانی انجام شده‌است؛ ولی پیشینه­ی پژوهش درباره هوش فرهنگی مدرسان آموزش زبان فارسی به فارسی­آموزان خارجی بسیار اندک است. هدف اصلی پژوهشگر پرکردن این خلاء قابل­ملاحظه بوده‌است. بدین منظور پژوهش حاضر با شیوه‌ای توصیفی- همبستگی و با تمرکز بر دو هدف، یعنی سنجش هوش فرهنگی مدرسان آموزش زبان فارسی به­ غیرفارسی­زبانان و شناسایی متغیرهای پیش‌بینی­کننده­ی آن انجام­ گرفته‌است. 30 مدرس آموزش زبان فارسی مرکز آموزش زبان فارسی به­ غیرفارسی­زبانان دانشگاه فردوسی مشهد به سؤالات پرسشنامه­ی آنگ و همکاران (Ang et al., 2007) و همچنین پرسشنامه­ی متغیرهای پیش‌بینی­کننده­ی ­هوش فرهنگی بر اساس پژوهش پتروویچ (Petrović, 2011) پاسخ­دادند. از نرم­افزار اس‌پی‌اس‌اس برای انجام آمار استنباطی (آزمون همبستگی پیرسون و رگراسیون چندمتغیری) و شاخص­های آمار توصیفی در سنجش هوش فرهنگی و متغیرهای پیش­بینی­کننده­ی مدرسان زبان فارسی استفاده­گردید. یافته‌های حاصل از این پژوهش نشان­داد که مدرسان آموزش زبان فارسی از هوش فرهنگی بالایی برخوردارند (نمره­ی میانگین بالاتر از 3).  بیشترین نمره به مؤلفه­ی انگیزشی (4.31) و کم­ترین نمره به مؤلفه­ی شناختی (3.67) هوش فرهنگی اختصاص­دارد. از بین متغیرهای پیش‌بینی‌کننده، پذیرا­ بودن برای یادگیری بین­فرهنگی مهم­ترین متغیر در پیش‌بینی هوش ­فرهنگی بوده­است (ارزش t =3.240). بعد از آن به­ترتیب اهمیت شناخت سایر فرهنگ­ها، تماس با مردم سایر فرهنگ­ها و برقراری ارتباط به­ زبان خارجی قرار گرفته­است. خواندن ادبیات­ خارجی (ادبیات سایر کشورها) کم اهمیت­ترین متغیر در پیش­بینی هوش­فرهنگی بوده‌است (ارزش t=0.080).