شناسایی و اولویت‌بندی نیازهای آموزشی مدیران فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم و تحقیقات و فناوری: با رویکردی آمیخته

نویسندگان

1 مدیریت سیاستگذاری؛ گروه مدیریت دولتی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران.

2 دانشجوی دکتری سنجش و اندازه‌گیری؛ گروه پژوهش و سنجش، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران.

3 کارشناس ارشد علوم اجتماعی؛ گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران

doi
10.22034/MIU.2025.30.67
چکیده

هدف: هدف از انجام این پژوهش، شناسایی نیازهای آموزشی مدیران امور فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فنّاوری بود تا از این طریق، زمینۀ ارتقای عملکرد حرفه‌ای آنان در حوزه‌های مرتبط با فرهنگ دانشگاهی فراهم شود. روش: پژوهش حاضر، با رویکرد آمیخته و به صورت اکتشافی انجام شد. در مرحلۀ کیفی، داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۲ مدیر باسابقه و به روش نمونه‌گیری هدفمند گردآوری شد. یافته‌ها: تحلیل محتوای مصاحبه‌ها منجر به استخراج سه مضمون فراگیر، 43 مضمون پیش‌سازمان‌دهنده و 428 مضمون پایه شد که دیدگاههای مدیران دربارۀ چالشها، اولویتها و خلأهای آموزشی را منعکس می‌کردند. در مرحلۀ کمّی، با استفاده از پرسشنامۀ محقق‌ساخته و نمونه‌گیری تصادفی ساده، اطلاعات لازم از 64 نفر از مدیران جمع‌آوری شد. هفت پرسش فرعی مطرح شد که تحلیل هر کدام به تفکیک صورت گرفت. در واقع؛ یافته‌های تمامی پرسشها به صورت تحلیلی و بر حسب جنسیت، مدرک تحصیلی، سابقّ کاری و نوع فعالیت مدیریتی با یکدیگر مقایسه شدند. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که مدیران فرهنگی و اجتماعی با نیازهای آموزشی متنوع و چندبعدی روبه‌رو می‌باشند که برای اثربخشی بیشتر در نقشهای خود، باید به صورت هدفمند و متناسب با ویژگی‌های فردی و سازمانی، آنها را طراحی کنند.