بررسی آزمایشگاهی توسعه زمانی مخروط رسوب‌شویی در مخازن سدها تحت تأثیر سازه DBE

نویسندگان

1 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

2 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.

3 موسسه تحقیقاتی پیشگیری از بحران (DPRI)، دانشگاه کیوتو، کیوتو، ژاپن

4 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

doi
10.22059/ijswr.2020.300292.668566
چکیده

کاهش حجم مفید مخازن به دلیل نرخ بالای رسوب­گذاری در مخازن سدها، کلیه اهداف بهره­برداری سد از ­جمله تولید انرژی برق­آبی و کنترل سیلاب­های فصلی را تحت تأثیر قرار می­دهد. در این میان استفاده از برخی روش­های مدیریت رسوب به دلایل فنی و اقتصادی مقرون به صرفه نبوده و یکی از عمده­ترین راهکارها بویژه در مناطق خشک و نیمه­خشک، استفاده از رسوب­شویی تحت­فشار می­باشد که مهم‌ترین چالش پیش­روی این روش، راندمان پایین رسوب­شویی است. در این مقاله در راستای ارتقای راندمان رسوب­شویی از یک سازه جدید موسوم به [1]DBE استفاده شده ­است. در این خصوص سازه DBE با چهار طول، چهار قطر در سه حالت دبی، مورد ارزیابی قرار گرفته است. برای انجام آزمایش­ها از رسوبات غیرچسبنده با جنس سیلیس دارای قطر متوسط 73/0 میلی­متر استفاده و توسعه زمانی مخروط رسوب­شویی در آزمایش­های انجام شده بررسی شد. در پایان بهترین مشخصه عملکرد سازه­ای که منتج به بیشترین ابعاد مخروط رسوب­شویی و کمترین مدت زمان تعادل آبشستگی شد، مشخص و روابط وابسته به زمان به منظور پیش­بینی پارامترهای مخروط رسوب­شویی ارائه گردید. [1]. Dendritic Bottomless Extended