بررسی آزمایشگاهی توسعه زمانی مخروط رسوبشویی در مخازن سدها تحت تأثیر سازه DBE
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.
3 موسسه تحقیقاتی پیشگیری از بحران (DPRI)، دانشگاه کیوتو، کیوتو، ژاپن
4 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22059/ijswr.2020.300292.668566چکیده
کاهش حجم مفید مخازن به دلیل نرخ بالای رسوبگذاری در مخازن سدها، کلیه اهداف بهرهبرداری سد از جمله تولید انرژی برقآبی و کنترل سیلابهای فصلی را تحت تأثیر قرار میدهد. در این میان استفاده از برخی روشهای مدیریت رسوب به دلایل فنی و اقتصادی مقرون به صرفه نبوده و یکی از عمدهترین راهکارها بویژه در مناطق خشک و نیمهخشک، استفاده از رسوبشویی تحتفشار میباشد که مهمترین چالش پیشروی این روش، راندمان پایین رسوبشویی است. در این مقاله در راستای ارتقای راندمان رسوبشویی از یک سازه جدید موسوم به [1]DBE استفاده شده است. در این خصوص سازه DBE با چهار طول، چهار قطر در سه حالت دبی، مورد ارزیابی قرار گرفته است. برای انجام آزمایشها از رسوبات غیرچسبنده با جنس سیلیس دارای قطر متوسط 73/0 میلیمتر استفاده و توسعه زمانی مخروط رسوبشویی در آزمایشهای انجام شده بررسی شد. در پایان بهترین مشخصه عملکرد سازهای که منتج به بیشترین ابعاد مخروط رسوبشویی و کمترین مدت زمان تعادل آبشستگی شد، مشخص و روابط وابسته به زمان به منظور پیشبینی پارامترهای مخروط رسوبشویی ارائه گردید. [1]. Dendritic Bottomless Extended