اصل حسننیت و پیامدهای آن در دورهی پیشقراردادی؛ با مطالعهی تطبیقی در حقوق انگلیس و فرانسه
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه تهران (پردیس قم)
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه تهران(پردیس قم)
doi
10.22106/jlj.2011.11069چکیده
پذیرش اصل حسننیت در دورهی پیشقراردادی، پیامدهایی را به دنبال خواهد داشت. رعایت این اصل اقتضا میکند که طرفین در مرحلهی گفتگوهای مقدماتی برای رسیدن به هدف مشترک، در نهایت صداقت، جدیت و شفافیت با یکدیگر همکاری داشته و به ارائهی اطلاعات بپردازند و ضمن رعایت رازداری نسبت به اطلاعات محرمانهی طرف مقابل و عدم مذاکرهی موازی، منافع یکدیگر را محترم بشمارند. قوانین موضوعهی ایران در پذیرش اصل مذکور به عنوان یک قاعدهی کلی تصریحی ندارد. اگرچه میتوان از ملاک مادهی 8 قانون مسئولیت مدنی و سایر مقررات موجود، لزوم رعایت حسننیت در اجرای کلیهی حقوق و تکالیف و در تمام حوزهها از جمله دورهی پیشقراردادی را به شیوهی استقراء اثبات کرد، اما این شیوه جامعهی حقوقی را در پذیرش این اصل به عنوان یک قاعدهی کلی مجاب نخواهد کرد. لذا با در نظر داشتن ضرورتهای اجتماعی و اقتصادی، حقوق ایران باید در مسیر پذیرش صریح این اصل قرار گیرد.
